Σάββατο 23 Ιουνίου 2018
Οι δανειστές δεσμεύουν την Ελλάδα σε ασφυκτικό πλαίσιο εποπτείας
Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στο Liberal.gr 23/06
Η χθεσινή απόφαση του Eurogroup για το ελληνικό χρέος είναι απογοητευτική. Όχι μόνο δεν καθιστά το χρέος αυτό βιώσιμο, αλλά και αποδεικνύει την πλήρη έλλειψη εμπιστοσύνης των άλλων κρατών-μελών της ευρωζώνης προς το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Και βέβαια εφόσον δεν μας εμπιστεύονται οι εταίροι μας, δύσκολα μπορούν να μας εμπιστευθούν και οι κεφαλαιαγορές.
Οι δανειστές επιβάλουν τη δέσμευση της Ελλάδας σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο εποπτείας για τα επόμενα χρόνια, με διαρκείς ελέγχους ανά τρίμηνο. Σε αντάλλαγμα εκείνοι θα παρέχουν σταδιακά μία πολύ περιορισμένη ελάφρυνση χρέους, μέσω της επιστροφής των κερδών των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών από τις πράξεις επί ελληνικών ομολόγων, ύψους περίπου 4 δις ευρώ, έως το 2022.Παράλληλα θα μας δανείσουν από τώρα με τα χρήματα που θα χρειασθούμε για την αποπληρωμή παλιότερου δανεισμού κατά το προσεχές δεκαοκτάμηνο, έτσι ώστε να στηθεί μια βιτρίνα τερματισμού των μνημονίων για λόγους πολιτικών εντυπώσεων.
Στην πραγματικότητα η χώρα μας θα παραμείνει εγκλωβισμένη για όσο διάστημα αδυνατεί να ανακτήσει την πρόσβασή της στις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές, ώστε να μπορεί να δανείζεται από αυτές με λογικά επιτόκια και να μην εξαρτάται από τα άλλα μέλη της Ευρωζώνης. Απέχουμε ακόμη πάρα πολύ από το σημείο αυτό, αφού οι αποδόσεις των ελληνικών δεκαετών ομολόγων εξακολουθούν να κυμαίνονται σε επίπεδα άνω του 4% (υψηλότερα μάλιστα από ό,τι πριν από ένα εξάμηνο), παρά το γεγονός ότι επί πολλά χρόνια δεν έχουν εκδοθεί νέα τέτοια ομόλογα. Ο δεύτερος χειρότερος στην Ευρωζώνη, δηλ. η Ιταλία, βρίσκεται σήμερα μάλλον συγκυριακά στο 2,67%, λόγω των ανησυχιών για τις προθέσεις της νέας ιταλικής κυβέρνησης. Για να συζητούμε στα σοβαρά για έξοδο από τα μνημόνια θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να εκδίδουμε νέα δεκαετή ομόλογα με επιτόκια περίπου στο 2% έως 2,5%, πράγμα ουτοπικό με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Η ανάκτηση της πρόσβασης στις αγορές προϋποθέτει την αύξηση του ακαθάριστου εθνικού μας προϊόντος ώστε να βελτιωθεί η ποσοστιαία σχέση του δημόσιου χρέους προς αυτό. Χρειαζόμαστε άρα ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης, της τάξης του 4% ετησίως σε απόλυτους αριθμούς (δηλ. περιλαμβάνοντας και κάποια «συμβολή» του πληθωρισμού), για μία δεκαετία τουλάχιστον. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο εφόσον υπάρξει ένας ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, ώστε αυτό να πάψει να αποτελεί εμπόδιο και να καταστεί αρωγός της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας, καθώς και προκειμένου να προσελκύσουμε επενδυτικά κεφάλαια από το εξωτερικό. Και τούτο διότι είναι φανερό πως δημόσιες επενδύσεις στην απαιτούμενη μεγάλη κλίμακα είναι ανέφικτες υπό καθεστώς διαρκών, και μάλιστα αναγκαστικά υψηλών, πρωτογενών πλεονασμάτων.
Στην πράξη αυτά σημαίνουν αποδόμηση του πελατειακού συστήματος, απλοποίηση του πολυδαίδαλου νομοθετικού πλαισίου, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και βελτίωση της λειτουργικότητας της δημόσιας διοίκησης, επιτάχυνση των ρυθμών απονομής της δικαιοσύνης και εισαγωγή σε ευρεία κλίμακα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Γενικότερα πρέπει να γίνουν εκσυγχρονιστικές τομές, ώστε η Ελλάδα από κράτος του 19ου αιώνα, όπως εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να είναι σήμερα, να βρεθεί στον 21ο.
Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση με τις πράξεις της, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία προς τις προεκλογικές αλλά και τις σημερινές ακόμη εξαγγελίες της, δεν υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Αντίθετα επιχειρεί να οικοδομήσει τα δικά της πελατειακά δίκτυα, στηριγμένη σε ρουσφετολογικές μεθοδεύσεις χειρότερες από καθετί που είχαμε δει στο παρελθόν. Άνθρωποι παντελώς ανίδεοι και αμόρφωτοι διορίζονται σε θέσεις στρατηγικής σημασίας, η οικογενειοκρατία προσλαμβάνει νέες σκανδαλώδεις διαστάσεις, γίνονται επιλεκτικές παροχές σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον και όλα αυτά με καθαρά ψηφοθηρική στόχευση. Η Ελλάδα χρειάζεται μία άλλη πολιτική από μια άλλη κυβέρνηση.
Η χθεσινή απόφαση του Eurogroup για το ελληνικό χρέος είναι απογοητευτική. Όχι μόνο δεν καθιστά το χρέος αυτό βιώσιμο, αλλά και αποδεικνύει την πλήρη έλλειψη εμπιστοσύνης των άλλων κρατών-μελών της ευρωζώνης προς το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Και βέβαια εφόσον δεν μας εμπιστεύονται οι εταίροι μας, δύσκολα μπορούν να μας εμπιστευθούν και οι κεφαλαιαγορές.
Οι δανειστές επιβάλουν τη δέσμευση της Ελλάδας σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο εποπτείας για τα επόμενα χρόνια, με διαρκείς ελέγχους ανά τρίμηνο. Σε αντάλλαγμα εκείνοι θα παρέχουν σταδιακά μία πολύ περιορισμένη ελάφρυνση χρέους, μέσω της επιστροφής των κερδών των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών από τις πράξεις επί ελληνικών ομολόγων, ύψους περίπου 4 δις ευρώ, έως το 2022.Παράλληλα θα μας δανείσουν από τώρα με τα χρήματα που θα χρειασθούμε για την αποπληρωμή παλιότερου δανεισμού κατά το προσεχές δεκαοκτάμηνο, έτσι ώστε να στηθεί μια βιτρίνα τερματισμού των μνημονίων για λόγους πολιτικών εντυπώσεων.
Στην πραγματικότητα η χώρα μας θα παραμείνει εγκλωβισμένη για όσο διάστημα αδυνατεί να ανακτήσει την πρόσβασή της στις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές, ώστε να μπορεί να δανείζεται από αυτές με λογικά επιτόκια και να μην εξαρτάται από τα άλλα μέλη της Ευρωζώνης. Απέχουμε ακόμη πάρα πολύ από το σημείο αυτό, αφού οι αποδόσεις των ελληνικών δεκαετών ομολόγων εξακολουθούν να κυμαίνονται σε επίπεδα άνω του 4% (υψηλότερα μάλιστα από ό,τι πριν από ένα εξάμηνο), παρά το γεγονός ότι επί πολλά χρόνια δεν έχουν εκδοθεί νέα τέτοια ομόλογα. Ο δεύτερος χειρότερος στην Ευρωζώνη, δηλ. η Ιταλία, βρίσκεται σήμερα μάλλον συγκυριακά στο 2,67%, λόγω των ανησυχιών για τις προθέσεις της νέας ιταλικής κυβέρνησης. Για να συζητούμε στα σοβαρά για έξοδο από τα μνημόνια θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να εκδίδουμε νέα δεκαετή ομόλογα με επιτόκια περίπου στο 2% έως 2,5%, πράγμα ουτοπικό με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Η ανάκτηση της πρόσβασης στις αγορές προϋποθέτει την αύξηση του ακαθάριστου εθνικού μας προϊόντος ώστε να βελτιωθεί η ποσοστιαία σχέση του δημόσιου χρέους προς αυτό. Χρειαζόμαστε άρα ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης, της τάξης του 4% ετησίως σε απόλυτους αριθμούς (δηλ. περιλαμβάνοντας και κάποια «συμβολή» του πληθωρισμού), για μία δεκαετία τουλάχιστον. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο εφόσον υπάρξει ένας ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, ώστε αυτό να πάψει να αποτελεί εμπόδιο και να καταστεί αρωγός της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας, καθώς και προκειμένου να προσελκύσουμε επενδυτικά κεφάλαια από το εξωτερικό. Και τούτο διότι είναι φανερό πως δημόσιες επενδύσεις στην απαιτούμενη μεγάλη κλίμακα είναι ανέφικτες υπό καθεστώς διαρκών, και μάλιστα αναγκαστικά υψηλών, πρωτογενών πλεονασμάτων.
Στην πράξη αυτά σημαίνουν αποδόμηση του πελατειακού συστήματος, απλοποίηση του πολυδαίδαλου νομοθετικού πλαισίου, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και βελτίωση της λειτουργικότητας της δημόσιας διοίκησης, επιτάχυνση των ρυθμών απονομής της δικαιοσύνης και εισαγωγή σε ευρεία κλίμακα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Γενικότερα πρέπει να γίνουν εκσυγχρονιστικές τομές, ώστε η Ελλάδα από κράτος του 19ου αιώνα, όπως εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να είναι σήμερα, να βρεθεί στον 21ο.
Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση με τις πράξεις της, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία προς τις προεκλογικές αλλά και τις σημερινές ακόμη εξαγγελίες της, δεν υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Αντίθετα επιχειρεί να οικοδομήσει τα δικά της πελατειακά δίκτυα, στηριγμένη σε ρουσφετολογικές μεθοδεύσεις χειρότερες από καθετί που είχαμε δει στο παρελθόν. Άνθρωποι παντελώς ανίδεοι και αμόρφωτοι διορίζονται σε θέσεις στρατηγικής σημασίας, η οικογενειοκρατία προσλαμβάνει νέες σκανδαλώδεις διαστάσεις, γίνονται επιλεκτικές παροχές σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον και όλα αυτά με καθαρά ψηφοθηρική στόχευση. Η Ελλάδα χρειάζεται μία άλλη πολιτική από μια άλλη κυβέρνηση.
Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018
Τετάρτη 20 Ιουνίου 2018
Ο μύθος της καθαρής εξόδου
Το κυβερνητικό αφήγημα περί δήθεν καθαρής εξόδου από τα μνημόνια θολώνει διαρκώς περισσότερο. Αποκαλύπτεται τώρα πως οι δανειστές αξιώνουν να δεσμευθεί η Ελλάδα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο εποπτείας για τα επόμενα χρόνια και σε αντάλλαγμα εκείνοι θα παρέχουν σταδιακά μία πολύ περιορισμένη ελάφρυνση χρέους.
Παράλληλα θα μας δανείσουν από τώρα με τα χρήματα που θα χρειασθούμε για την αποπληρωμή παλιότερου δανεισμού κατά το προσεχές δεκαοκτάμηνο, έτσι ώστε να στηθεί μια βιτρίνα τερματισμού των μνημονίων για λόγους πολιτικών εντυπώσεων.
Στην πραγματικότητα η χώρα μας θα παραμείνει εγκλωβισμένη για όσο διάστημα αδυνατεί να ανακτήσει την πρόσβασή της στις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές, ώστε να μπορεί να δανείζεται από αυτές με λογικά επιτόκια και να μην εξαρτάται από διακρατικό δανεισμό από τα άλλα μέλη της ευρωζώνης. Η ανάκτηση όμως της πρόσβασης στις αγορές προϋποθέτει την αύξηση του ακαθάριστου εθνικού μας προϊόντος ώστε να βελτιωθεί η ποσοστιαία σχέση του δημόσιου χρέους προς αυτό.
Χρειαζόμαστε άρα ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης για μία δεκαετία τουλάχιστον, πράγμα που μπορεί να επιτευχθεί μόνο εφόσον υπάρξει ένας ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, ώστε αυτό να πάψει να αποτελεί εμπόδιο και να καταστεί αρωγός της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας καθώς και προκειμένου να προσελκύσουμε επενδυτικά κεφάλαια από το εξωτερικό.
Στην πράξη αυτά σημαίνουν αποδόμηση του πελατειακού συστήματος, απλοποίηση του πολυδαίδαλου νομοθετικού πλαισίου, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και βελτίωση της λειτουργικότητας της δημόσιας διοίκησης, επιτάχυνση των ρυθμών απονομής της δικαιοσύνης και εισαγωγή σε ευρεία κλίμακα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Γενικότερα πρέπει να γίνουν εκσυγχρονιστικές τομές, ώστε η Ελλάδα από κράτος του 19ου αιώνα, όπως εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να είναι σήμερα, να βρεθεί στον 21ο.
Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση με τις πράξεις της, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη διάσταση από τις εξαγγελίες της, δεν υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Αντίθετα επιχειρεί να οικοδομήσει τα δικά της πελατειακά δίκτυα, στηριγμένη σε ρουσφετολογικές μεθοδεύσεις χειρότερες από καθετί που είχαμε δει στο παρελθόν. Άνθρωποι παντελώς ανίδεοι και αμόρφωτοι διορίζονται σε θέσεις στρατηγικής σημασίας, η οικογενειοκρατία προσλαμβάνει νέες σκανδαλώδεις διαστάσεις, γίνονται επιλεκτικές παροχές σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον και όλα αυτά με καθαρά ψηφοθηρική στόχευση.
Η Ελλάδα χρειάζεται μία άλλη πολιτική από μια άλλη κυβέρνηση.
Παράλληλα θα μας δανείσουν από τώρα με τα χρήματα που θα χρειασθούμε για την αποπληρωμή παλιότερου δανεισμού κατά το προσεχές δεκαοκτάμηνο, έτσι ώστε να στηθεί μια βιτρίνα τερματισμού των μνημονίων για λόγους πολιτικών εντυπώσεων.
Στην πραγματικότητα η χώρα μας θα παραμείνει εγκλωβισμένη για όσο διάστημα αδυνατεί να ανακτήσει την πρόσβασή της στις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές, ώστε να μπορεί να δανείζεται από αυτές με λογικά επιτόκια και να μην εξαρτάται από διακρατικό δανεισμό από τα άλλα μέλη της ευρωζώνης. Η ανάκτηση όμως της πρόσβασης στις αγορές προϋποθέτει την αύξηση του ακαθάριστου εθνικού μας προϊόντος ώστε να βελτιωθεί η ποσοστιαία σχέση του δημόσιου χρέους προς αυτό.
Χρειαζόμαστε άρα ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης για μία δεκαετία τουλάχιστον, πράγμα που μπορεί να επιτευχθεί μόνο εφόσον υπάρξει ένας ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, ώστε αυτό να πάψει να αποτελεί εμπόδιο και να καταστεί αρωγός της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας καθώς και προκειμένου να προσελκύσουμε επενδυτικά κεφάλαια από το εξωτερικό.
Στην πράξη αυτά σημαίνουν αποδόμηση του πελατειακού συστήματος, απλοποίηση του πολυδαίδαλου νομοθετικού πλαισίου, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και βελτίωση της λειτουργικότητας της δημόσιας διοίκησης, επιτάχυνση των ρυθμών απονομής της δικαιοσύνης και εισαγωγή σε ευρεία κλίμακα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Γενικότερα πρέπει να γίνουν εκσυγχρονιστικές τομές, ώστε η Ελλάδα από κράτος του 19ου αιώνα, όπως εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να είναι σήμερα, να βρεθεί στον 21ο.
Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση με τις πράξεις της, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη διάσταση από τις εξαγγελίες της, δεν υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Αντίθετα επιχειρεί να οικοδομήσει τα δικά της πελατειακά δίκτυα, στηριγμένη σε ρουσφετολογικές μεθοδεύσεις χειρότερες από καθετί που είχαμε δει στο παρελθόν. Άνθρωποι παντελώς ανίδεοι και αμόρφωτοι διορίζονται σε θέσεις στρατηγικής σημασίας, η οικογενειοκρατία προσλαμβάνει νέες σκανδαλώδεις διαστάσεις, γίνονται επιλεκτικές παροχές σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον και όλα αυτά με καθαρά ψηφοθηρική στόχευση.
Η Ελλάδα χρειάζεται μία άλλη πολιτική από μια άλλη κυβέρνηση.
Επιβεβλημένη η προσέλκυση επιπλέον επενδύσεων στα κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού νότου
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Βρυξέλλες, 20/06/2018
Με Δελτίο Τύπου της, στις 6 Ιουνίου 2018, η Επιτροπή αναφέρθηκε στην υιοθέτηση προγράμματος επενδύσεων για τη στήριξη της απασχόλησης, της ανάπτυξης και της καινοτομίας στην Ευρώπη, με την ονομασία «InvestEU» [1]. Στόχος της πρότασης είναι να συγκεντρωθούν τα πολλά διαφορετικά χρηματοδοτικά προγράμματα που είναι ήδη διαθέσιμα και να επεκταθεί το «επιτυχημένο μοντέλο», του σχεδίου Γιούνκερ, στοχεύοντας ιδιαίτερα στη δημιουργία επιπλέον θέσεων εργασίας. Παρά τη θετική στόχευση, η πραγματικότητα ειδικά στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου είναι διαφορετική, αφού το υπάρχον πλαίσιο προσέλκυσης επενδύσεων δεν είναι επαρκές και δεν έχει καταστεί ξεκάθαρο στην πλειοψηφία των πολιτών με αποτέλεσμα συχνά την απουσία ενδιαφέροντος ή αδυναμία ανταπόκρισης από την πλευρά τους.
Ερωτάται η Επιτροπή :
α) Με τη νέα αυτή πρόταση σχεδιάζονται βελτιώσεις σε ο,τι αφορά την προσέλκυση επενδύσεων; Θα υπάρχουν προβλέψεις για ευνοϊκότερους όρους στις δανειοδοτήσεις και επιδοτήσεις προς όφελος των μικροεπενδυτών αλλά και των πλέον αδύναμων περιφερειών της Ένωσης;
β) Ποιο είναι το εναλλακτικό πλάνο σε περίπτωση απόρριψης του σχεδίου υπό το πρίσμα της συμφωνίας για τον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ, για την περίοδο 2021-2027;
________________________________________
Τρίτη 19 Ιουνίου 2018
Συνεχίζονται οι κίνδυνοι για την υγεία των πολιτών, παρά τις συνεχείς αποκαλύψεις για το Dieselgate
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Βρυξέλλες, 19/06/2018
Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, οι εταιρίες Audi του ομίλου Volkswagen [1] και η Mercedes-Benz [2], δύο από τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες παγκοσμίως, αναγκάζονται να ανακαλέσουν περισσότερα από 750 χιλιάδες οχήματα εξ αιτίας της ύπαρξης παράνομου λογισμικού και μηχανισμών που σχετίζονται με την καταμέτρηση επιβλαβών για το περιβάλλον αερίων. Την τελευταία διετία οι συνεχείς αποκαλύψεις ως προς την ύπαρξη παραποιημένων στοιχείων και παραβάσεων των ισχύοντων κανόνων δημιουργούν ερωτήματα τόσο για τις πρακτικές που ακολουθούν πολλοί κατασκευαστές αυτοκινήτων, όσο και για την υγεία των εργαζομένων και των οδηγών, καθώς υπάρχουν αναφορές πως οι πραγματικές τιμές έκλυσης αερίων υπερβαίνουν έως και κατά 40 φορές τις επιτρεπόμενες τιμές [3]. Μάλιστα, η σύλληψη του Rupert Stadler, Διευθύνοντος Συμβούλου της Audi στη Γερμανία, με στόχο την περαιτέρω διερεύνηση πτυχών του σκανδάλου -ευρέως γνωστού ως Dieselgate- εντείνει τις ανησυχίες για την εξέλιξη της υπόθεσης [4].
Ερωτάται η Επιτροπή :
α) Πως σχολιάζει το γεγονός πως όλο και περισσότερες εταιρίες κατασκευής αυτοκινήτων εμπλέκονται σε παραβατικές διαδικασίες και πρακτικές;
β) Σε ποιον βαθμό υπολογίζεται πως αυξάνεται ο κίνδυνος για την υγεία των πολιτών από οχήματα που ήδη κυκλοφόρησαν χωρίς να ανακληθούν έγκαιρα;
γ) Πως σχεδιάζει να αναμορφώσει το σύστημα ελέγχων με στόχο την πλήρη συμμόρφωση των αυτοκινητοβιομηχανιών;
________________________________________
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018
Κίνδυνοι και προοπτικές από την εκτεταμένη χρήση "κρυπτονομισμάτων"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Βρυξέλλες, 18/06/2018
Το ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον πολιτών και επιχειρηματιών για τα λεγόμενα «κρυπτονομίσματα» προκάλεσε ήδη πολλές αναλύσεις τους τελευταίους μήνες. Η κατακόρυφη άνοδος και πτώση γνωστών «νομισμάτων» δημιούργησε ευκαιρίες, αλλά και μεγάλους κινδύνους για πολίτες που ουσιαστικά προσέγγισαν τη σχετική αγορά ως πεδίο κερδοσκοπίας ή και «τζόγου» [1]. Παρά τις αρχικές προειδοποιήσεις από σχετικούς φορείς, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο φαίνεται πως υπό όρους βλέπει και θετικά στοιχεία στα «κρυπτονομίσματα», αφού με ανάρτησή του τονίζει τις θετικές τους προεκτάσεις στην οικονομία και τις διεθνείς συναλλαγές [2].
α) Ποια η θέση της Επιτροπής για το ζήτημα αυτό; Σκοπεύει να δραστηριοποιηθεί ως προς την ενημέρωση και προστασία των πολιτών;
β) Ποιες δράσεις εφαρμόζει για τον περιορισμό της κερδοσκοπίας εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών;
γ) Ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν για το υπάρχον χρηματοπιστωτικό σύστημα και συνεπώς για τους πολίτες από την εκτεταμένη χρήση και υιοθέτηση κρυπτονομισμάτων στο άμεσο μέλλον;
________________________________________
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)