Έκθεση του Κώστα Χρυσόγονου σχετικά με τη χρήση της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής που υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Σκοπός της διαδικασίας

Σκοπός της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής είναι να καταστήσει δυνατή την ταχύτερη είσπραξη χρηματικών ποσών στο πλαίσιο διασυνοριακών διαδικασιών. Η διαδικασία έχει προαιρετικό χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει ότι διατίθεται σε διασυνοριακές υποθέσεις εναλλακτικά σε σχέση με τις διάφορες ισοδύναμες εθνικές διαδικασίες. Με απλά λόγια, η διαδικασία επιτρέπει στους πιστωτές να ζητήσουν χωρίς δυσκολία την έκδοση μιας διαταγής πληρωμής προκειμένου να ικανοποιήσουν μη αμφισβητούμενες απαιτήσεις σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Η έκδοση διαταγής πληρωμής μπορεί να ζητηθεί δι αλληλογραφίας ή, συχνά, και ηλεκτρονικά, δεν προϋποθέτει τη συνδρομή δικηγόρου και είναι εκτελεστή, χωρίς πρόσθετες διατυπώσεις, σε άλλα κράτη μέλη.
Η ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής εκδίδεται αυτομάτως, με βάση την αίτηση και μόνον, ο οφειλέτης, ωστόσο, μπορεί να διατυπώσει αντιρρήσεις εντός τριάντα ημερών. Σε περίπτωση μιας τέτοιας αντίρρησης, η διαδικασία τερματίζεται και μπορεί να ξεκινήσει μια κατ’ αντιδικίαν δικαστική διαδικασία.

Χρήση της διαδικασίας

Σύμφωνα με την Επιτροπή υποβάλλονται ετησίως 12.000 περίπου αιτήσεις για ευρωπαϊκές διαταγές πληρωμής. Η διαδικασία φαίνεται ότι εφαρμόζεται περισσότερο σε χώρες που διαθέτουν μια παρόμοια εθνική διαδικασία, δεδομένου ότι οι ενδιαφερόμενοι είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με το σύστημα αυτό. Σε ορισμένα κράτη μέλη, η διαδικασία εφαρμόζεται σε πολύ μικρό βαθμό και για το λόγο αυτό πρέπει να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες προκειμένου να ενημερωθούν οι επιχειρήσεις και οι ασκούντες νομικά επαγγέλματα για την ύπαρξη και τα πλεονεκτήματα της σχετικής διαδικασίας.

Πρακτική εφαρμογή

Για την αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις· πρώτον, η διαταγή πληρωμής πρέπει να χορηγείται με ταχύτητα χωρίς να εξετάζεται λεπτομερώς η σχετική απαίτηση. Ο κανονισμός προβλέπει ότι οι διαταγές πληρωμής πρέπει να εκδίδονται εντός τριάντα ημερών. Φαίνεται, ωστόσο, ότι ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη οι διαταγές πληρωμής εκδίδονται εμπρόθεσμα, σε άλλα κράτη μέλη απαιτείται πολύ περισσότερος χρόνος που σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβαίνει και τους έξι μήνες. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.
Δεύτερον, τα σχετικά έντυπα θα πρέπει να μπορούν να υποβληθούν ηλεκτρονικά. Σήμερα, τα έντυπα μπορούν να συμπληρωθούν ηλεκτρονικά, γεγονός που μειώνει ήδη τον αριθμό των σφαλμάτων και των παραλείψεων στα έντυπα. Αυτό θα συμβάλει επίσης στη μείωση του αριθμού των αιτήσεων που επιστρέφονται προς διόρθωση ή συμπλήρωση. Περαιτέρω πρόοδος στον τομέα αυτό μπορεί, ειδικότερα, να επιτευχθεί μέσω του συστήματος e-Codex, με αποτέλεσμα οι αιτήσεις να μπορούν να υποβληθούν ηλεκτρονικά.
Τρίτον, δεδομένου ότι η διαδικασία αυτή έχει διασυνοριακό χαρακτήρα, τα κράτη μέλη θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να κάνουν δεκτές αιτήσεις και σε άλλες γλώσσες. Η Γαλλία αποτελεί εν προκειμένω πρότυπο, καθώς στη χώρα αυτή γίνονται δεκτές αιτήσεις σε πέντε γλώσσες. Στα περισσότερα άλλα κράτη μέλη, ωστόσο, δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις σε άλλες γλώσσες.

Νομικά ζητήματα

Στο πλαίσιο της εφαρμογής της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής έχει ανακύψει μια σειρά νομικών προβλημάτων. Πρώτον, δεν υπάρχουν στον αρχικό κανονισμό ρητές διατάξεις σχετικά με τους καταβλητέους τόκους για την κύρια απαίτηση. Το ζήτημα έχει αποσαφηνιστεί νομολογιακά: Με την ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής μπορούν να ζητηθούν τόκοι για το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία η απαίτηση καθίσταται ληξιπρόθεσμη και της αποπληρωμής της [1]. Ωστόσο, η άσκηση της αξίωσης αυτής θα μπορούσε να καταστεί απλούστερη με μια σαφέστερη διατύπωση των σχετικών τμημάτων.
Δεύτερον, είναι προφανές ότι μια πλήρως αυτοματοποιημένη διεκπεραίωση της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής, όπως οι αντίστοιχες εθνικές διαδικασίες, δεν είναι πάντοτε συμβατή στην πράξη με τις απαιτήσεις προστασίας των καταναλωτών. Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι, ακόμη και αν το δικαστήριο δεν θα πρέπει κανονικά να εξετάζει την υποκείμενη για την έκδοση διαταγής πληρωμής νομική κατάσταση, η αποτελεσματικότητα του δικαίου περί προστασίας των καταναλωτών επιβάλλει ότι το δικαστήριο θα πρέπει τουλάχιστον να εξετάζει εάν ο συμβατικός όρος, δυνάμει του οποίου μια επιχείρηση απαιτεί την πληρωμή, είναι δίκαιος για τον καταναλωτή [2]. Εάν ο όρος αυτός είναι αθέμιτος, η διαταγή πληρωμής δεν πρέπει να εκδίδεται. Αυτό είναι συμβατό με τον κανονισμό, δεδομένου ότι σε αυτόν ορίζεται ότι το δικαστήριο θα πρέπει να εξετάζει εάν μια απαίτηση είναι βάσιμη.

Αντιρρήσεις και επανεξέταση

Όταν ο καθ' ου η αίτηση διατυπώνει αντιρρήσεις, η διαδικασία δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ανάλογα με τους ισχυρισμούς του αιτούντος, η υπόθεση μπορεί να αποσυρθεί, να συνεχιστεί σε μια τακτική δίκη ή, μετά την αναθεώρηση του 2015, να συνεχιστεί στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών. Ο αριθμός των αντιρρήσεων ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό στα επιμέρους κράτη μέλη και συναρτάται προφανώς με το αν το εθνικό δίκαιο προβλέπει παρόμοιες διαδικασίες. Στις χώρες στις οποίες υφίσταται μια τέτοια εθνική διαδικασία, ο αριθμός των αντιρρήσεων είναι σχετικά μικρός, ενώ σε ορισμένες άλλες το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 50%.
Λόγω του χαρακτήρα της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής, αναθεώρηση επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για παράδειγμα, όταν δεν γίνεται σεβαστό το δικαίωμα υπεράσπισης. Το 2015, εξετάστηκε το ενδεχόμενο να τροποποιηθούν οι διατάξεις σχετικά με την επανεξέταση σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το κείμενο ωστόσο παραμένει μέχρι σήμερα αμετάβλητο. Μία αποσαφήνιση θα ήταν ωστόσο επιθυμητή.

Δυνητικές αλλαγές της διαδικασίας

Ο εισηγητής φρονεί ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αναθεωρήσει ορισμένα από τα τυποποιημένα έντυπα προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διάφορες αλλαγές που έχουν επέλθει με την πάροδο των ετών, καθώς και για να καταστούν σαφέστερα τα τμήματα που αφορούν την καταβολή τόκων. Όσον αφορά τον κανονισμό καθαυτό, ο εισηγητής δεν θεωρεί ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για αλλαγές, πιστεύει ωστόσο, ότι, ενόψει της προόδου που έχει επιτευχθεί στο οικογενειακό δίκαιο της ΕΕ, ορισμένοι από τους περιορισμούς του πεδίου εφαρμογής της διαδικασίας θα μπορούσαν να καταργηθούν. Περισσότερες προσπάθειες πρέπει επίσης να καταβληθούν όσον αφορά τις αιτήσεις για την αναθεώρηση των ευρωπαϊκών διαταγών πληρωμής.

________________________________________
[1] Απόφαση του Δικαστηρίου (Πρώτο Τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση C-215/11, Iwona Szyrocka κατά SiGer Technologie GmbH, ECLI:EU:C:2012:794, σκέψη 53.
[2] Απόφαση του Δικαστηρίου (Πρώτο Τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2012 στην υπόθεση C-618/10, Banco Español de Crédito SA v Joaquín Calderón Camino, ECLI:EU:C:2012:349, σκέψη 57.

Ο Κώστας Χρυσόγονος στο ραδιόφωνο του Action24

Αντιφατική φυσιογνωμία ο Κάστρο

Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής 04/12


Ο θάνατος του γηραιού πρώην δικτάτορα Φιντέλ Κάστρο οριοθετεί κατά πάσα πιθανότητα το τέλος μιας εποχής όχι μόνο για την Κούβα αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο, γι’ αυτό και προσέλαβε τόση δημοσιότητα σε παγκόσμια κλίμακα, πολύ μεγαλύτερη από όση θα αναλογούσε στο μικρομεσαίο νησιωτικό κράτος των 110.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και των 11 εκατομμυρίων κατοίκων .Η Κούβα ήταν μετά την επανάσταση του 1959 το μοναδικό παράδειγμα καθεστώτος «υπαρκτού σοσιαλισμού» στην αμερικανική ήπειρο. Εδώ και χρόνια όμως έχει αρχίσει μια πορεία «κινεζοποίησης», δηλ. διατήρησης του αυταρχισμού σε πολιτικό επίπεδο, με ταυτόχρονη σταδιακή στροφή προς τον καπιταλισμό στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο (π.χ. οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα από 8% του συνόλου το 1981 ανήλθαν σε 22% το 2006). Κατά τα φαινόμενα η πορεία αυτή μπορεί να επιταχυνθεί μετά τον θάνατο του ιστορικού ηγέτη του καθεστώτος και την προαναγγελθείσα για το 2018 αποχώρηση από την εξουσία του αδελφού και διαδόχου του, Ραούλ Κάστρο.

Τα πρώτα χρόνια μετά το 1959 το καθεστώς που εγκαθίδρυσαν οι αδερφοί Κάστρο και οι οπαδοί τους επέφερε σημαντικές αλλαγές στην κουβανική κοινωνία, με τη δήμευση της μεγάλης γαιοκτησίας, τη δραστική μείωση των οικονομικών ανισοτήτων, την καθιέρωση δωρεάν παιδείας και υγείας και την άρση των φυλετικών διακρίσεων που υπήρχαν στην πράξη σε βάρος των αφρικανικής καταγωγής κατοίκων του νησιού. Στο πολιτικό και θεσμικό επίπεδο οι δημοκρατικές εξαγγελίες των επαναστατών δεν εφαρμόστηκαν, αλλά τούτο δεν συνιστούσε καινοτομία, αφού επί αιώνες την Κούβα την εξουσίαζαν αποικιοκράτες ή δικτάτορες (με τελευταίο τον πρώην δεκανέα Μπατίστα, που ανατράπηκε το 1959). Το καθεστώς πάντως φαίνεται να διαθέτει ισχυρά ερείσματα,σε σημαντική μερίδα της κουβανικής κοινωνίας, αφού επιβίωσε από την κατάρρευση του « υπαρκτού σοσιαλισμού» στην ανατολική Ευρώπη και την παύση της σοβιετικής οικονομικής στήριξης.

Σήμερα το κατά κεφαλή εισόδημα των Κουβανών, υπολογισμένο με βάση την ισοτιμία αγοραστικής αξίας από την Παγκόσμια Τράπεζα για το διάστημα 2011 έως 2015, βρίσκεται στην 58η θέση επί συνόλου 183 κρατών που εμφανίζονται στον σχετικό πίνακα, σε μικρή απόσταση από άλλα κράτη της περιοχής (π.χ. τις Μπαχάμες στην 52η θέση). Η εισοδηματική ανισότητα φαίνεται πως αυξάνεται παράλληλα με τη σχετική φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, με τον σχετικό δείκτη (Gini coefficient) να έχει ανέλθει, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, από 0,24 το 1986 σε 0.38 το 2000 και μάλλον σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα έκτοτε, αν και δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία (συγκριτικά η Ελλάδα το 2015 βρισκόταν στο 0,34 κατά τις εκτιμήσεις της Eurostat, δηλ. έχει μικρότερη ανισοκατανομή από την Κούβα, αν και πρέπει να επισημανθεί ότι στα άλλα κράτη της Λατινικής Αμερικής η κατάσταση είναι αρκετά χειρότερη, με δείκτες συνήθως άνω του 0,50). Αξιοσημείωτα είναι και τα μεταναστευτικά ρεύματα προς το εξωτερικό, αφού μόνο στις τρείς πρώτες δεκαετίες μετά το 1959 έφυγαν περίπου ένα εκατομμύριο Κουβανοί με κύριο προορισμό τις ΗΠΑ, παρά τις σχετικές απαγορεύσεις, ενώ το φαινόμενο εξακολουθεί να υφίσταται έκτοτε.

Στο θεσμικό επίπεδο το άρθρο 5 του κουβανικού Συντάγματος αναγορεύει το Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας σε «ανώτερη καθοδηγητική δύναμη της κοινωνίας και του κράτους», δηλ. ουσιαστικά καθιερώνει τον μονοκομματισμό. Ο ισχύων εκλογικός νόμος επιτρέπει μόνο μια υποψηφιότητα για καθεμιά από τις 609 έδρες της Εθνοσυνέλευσης, η οποία προκρίνεται από ελεγχόμενες από τον κομματικό μηχανισμό επιτροπές υποψηφιοτήτων και εγκρίνεται από τους ψηφοφόρους (χωρίς επαρκείς διασφαλίσεις της μυστικότητας της ψηφοφορίας) με «αξιοθαύμαστα» ποσοστά της τάξης του 84% και άνω. Τροποποιήσεις έχουν προαναγγελθεί για τις εκλογές του 2018, χωρίς να υπάρχουν πολλές ελπίδες ότι θα είναι ουσιώδεις.

Από όλα αυτά θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι τόσο η εκδοχή που παρουσιάζει τον Φιντέλ Κάστρο περίπου ως Μεσσία για τη χώρα του, όσο και η αντίθετη, η οποία τον περιγράφει σχεδόν ως Εωσφόρο, περιέχουν μυθολογικά στοιχεία. Ο εκλιπών ήταν μια αντιφατική φυσιογνωμία, αφού επαγγέλθηκε την κοινωνική απελευθέρωση και ηγήθηκε της ανατροπής του αυταρχικού καθεστώτος Μπατίστα, αλλά κατέληξε να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός νέου τύπου αυταρχισμού. Στην πραγματικότητα άλλωστε την ιστορία δεν τη γράφουν οι ηγετικές προσωπικότητες αλλά οι κοινωνίες, οι οποίες πάντα βρίσκουν κάποιον πρόθυμο να εκφράσει τις τάσεις τους .Οι ηγέτες είναι κατά βάση οπαδοί των οπαδών τους. Και βέβαια καμιά κοινωνία δεν μένει στατική στον χρόνο και η κουβανική δεν πρόκειται να αποτελέσει εξαίρεση. Το κατά πόσο η εξέλιξή της θα οδηγήσει σε ανταγωνιστικές πολυκομματικές εκλογές, κατοχύρωση της ελευθερίας της έκφρασης κ.ο.κ., δεν μπορεί κανείς να το προεξοφλήσει από τώρα. Δεν φαίνεται πάντως να συμβάλλει στην προοπτική του εκδημοκρατισμού η συνέχιση της ισχύος του εμπορικού αποκλεισμού που επέβαλαν οι ΗΠΑ σε βάρος της Κούβας από το 1960,κατά παράβαση μάλιστα του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου, όπως διαπιστώνει σειρά αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Η αλλαγή σελίδας μπορεί να προέλθει μόνο από τους ίδιους τους Κουβανούς.

Ο Κώστας Χρυσόγονος στο SBC TV

Παρουσίαση της Έκθεσης του Κώστα Χρυσόγονου σχετικά με την ευθύνη για υπεράκτιες δραστηριότητες εκμετάλλευσης φυσικών πόρων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 02/12/2016

Την Έκθεση του σχετικά με την ευθύνη για τις υπεράκτιες δραστηριότητες εκμετάλλευσης φυσικών πόρων παρουσίασε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο Κώστας Χρυσόγονος. Ο Ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στους κινδύνους που απειλούν επιχειρήσεις και περιβάλλον λόγω της φύσης των υπεράκτιων δραστηριοτήτων και υπογράμμισε πως πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για περιπτώσεις αποζημιώσεων για ζημίες που προκαλούνται από τις δραστηριότητες αυτές, καθώς και για την αποκατάσταση οικοσυστημάτων σε περίπτωση ατυχημάτων. Παράλληλα επεσήμανε τη σημασία διευκόλυνσης της πρόσβασης των θυμάτων στη δικαιοσύνη, ενώ αναφέρθηκε στην προοπτική δημιουργίας ενός ταμείου με βάση τα τέλη που θα καταβάλλονται από βιομηχανίες υπεράκτιων δραστηριοτήτων, αλλά και στην ύπαρξη ενός σχεδίου δράσης της ΕΕ για την πρόληψη και την καταπολέμηση των συνεπειών ατυχημάτων που σχετίζονται με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Έκλεισε την ομιλία του τονίζοντας την ανάγκη περαιτέρω συνεργασίας των κρατών-μελών της ΕΕ με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ υπογράμμισε πως η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία και η θεσμοθέτηση ποινικών ευθυνών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα οδηγήσει σε καλύτερη προστασία του περιβάλλοντος και των πολιτών.

Δείτε το βίντεο της ομιλίας εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=2JF-x5koiqg


Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας:

Η έκθεση σχετικά με την ευθύνη για τις υπεράκτιες δραστηριότητες εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς προσπάθειας να κάνουμε αλλαγές προς όφελος της Ευρώπης και των πολιτών της. Οι προτάσεις της έκθεσης αυτής δεν επηρεάζουν μόνο οικονομικές δραστηριότητες, αλλά έχουν επίσης ως στόχο να υποστηρίξουν τις περιβαλλοντικές ανάγκες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Οι εργασίες που σχετίζονται με την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν σημαντικό οικονομικό αντίκρισμα αλλά και υψηλή περιβαλλοντική επικινδυνότητα. Το μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου πραγματοποιείται στη Βόρεια Θάλασσα και τη Μεσόγειο. Λόγω της φύσης των εργασιών αυτών, είναι εξαιρετικά σημαντικό να εξασφαλιστεί η προστασία των επιχειρήσεων οι οποίες συνδέονται άμεσα με το περιβάλλον. Ο τομέας της εμπορικής αλιείας και οι άνθρωποι που εμπλέκονται στον τομέα της ιχθυοκαλλιέργειας μπορεί να υποστούν σημαντικές οικονομικές απώλειες από ατυχήματα ή λανθασμένη χρήση χημικών ουσιών. Οι επιχειρήσεις στον τομέα του τουρισμού θα μπορούσαν επίσης να έχουν οικονομικές απώλειες από τη μείωση των πελατών, λόγω πιθανών σχετικών ατυχημάτων.
Συνεπώς, είναι προφανές ότι πρέπει να θέσουμε ορισμένους κανόνες, για την προστασία όλων αυτών των οικονομικών δραστηριοτήτων που είναι τοποθετημένες κοντά σε υπεράκτιες δραστηριότητες εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, δεδομένου μάλιστα ότι πάνω από το 90% του πετρελαίου και το 60% του φυσικού αερίου που παράγεται στην Ευρώπη, προέρχεται από αυτές. Επίσης, είναι υψίστης σημασίας να υπάρχουν μηχανισμοί αποζημίωσης για ζημίες που προκαλούνται από υπεράκτιες δραστηριότητες, αλλά και αντίστοιχοι που θα στοχεύουν στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων.
Η ισχύουσα ευρωπαϊκή οδηγία καθιστά τους κατόχους αδειών υπεράκτιων δραστηριοτήτων υπεύθυνους για την πρόληψη και την αποκατάσταση κάθε περιβαλλοντικής ζημίας που προκύπτει από τις δραστηριότητές τους. Απαιτεί επίσης από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διαδικασίες για το χειρισμό των αξιώσεων αποζημίωσης. Ωστόσο, η οδηγία δεν ασχολείται με θέματα ευθύνης για την ζημία σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, όσον αφορά τραυματισμούς ή οικονομική ζημία, ούτε με την ποινική ευθύνη για υπεράκτια ατυχήματα. Επιβάλλεται λοιπόν να εκτιμηθεί η σημασία της θέσπισης περαιτέρω εναρμονισμένων κανόνων καθώς και ενός μηχανισμού αποζημίωσης για υπεράκτια ατυχήματα, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση στη δικαιοσύνη για τα θύματα. Για να προωθηθεί αυτή η εναρμόνιση, θα μπορούσε επίσης να αξιολογηθεί η δημιουργία ενός ταμείου με βάση τα τέλη που καταβάλλονται από βιομηχανίες υπεράκτιων δραστηριοτήτων.
Χρειαζόμαστε εξάλλου ένα σχέδιο δράσης της ΕΕ για την πρόληψη και την καταπολέμηση των συνεπειών ατυχημάτων που σχετίζονται με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Ο αντίκτυπός τους έχει σοβαρές και μακροχρόνιες επιπτώσεις για το θαλάσσιο περιβάλλον και τούτο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην οδηγία.
Η Επιτροπή πρέπει να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη, προκειμένου να επιταχυνθούν οι σχετικές διαδικασίες. Θα μπορούσε επίσης να δημοσιεύεται τακτικά ανάλυση κινδύνων και εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για υπεράκτιες δραστηριότητες, σύμφωνα με παραμέτρους, όπως η βιοποικιλότητα, η κλιματική αλλαγή, η βιώσιμη χρήση του εδάφους, η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η κατάλληλη εκπαίδευση του προσωπικού πριν από οποιαδήποτε αδειοδότηση των επιχειρήσεων.
Αποτελεί προσωπική μου πεποίθηση ότι η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία και η θεσμοθέτηση ποινικών ευθυνών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα μπορούσε να αποτελέσει έναν λόγο επιπλέον αποτροπής πέραν των υφιστάμενων αστικών κυρώσεων, οδηγώντας έτσι σε καλύτερη προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και των πολιτών.

Ομιλία του Κώστα Χρυσόγονου για τις δηλώσεις οικονομικών συμφερόντων των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 01/12/2016

Την αυστηροποίηση των ελέγχων σχετικά με τις δηλώσεις οικονομικών συμφερόντων των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ζήτησε ο Κώστας Χρυσόγονος. Με ομιλία του κατά τη διάρκεια των εργασιών της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, ο Ευρωβουλευτής τόνισε πως η αυστηροποίηση των ελέγχων είναι απαραίτητη για την προστασία της αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικά μετά από γεγονότα όπως η τοποθέτηση του πρώην Προέδρου Μπαρόζο σε καίρια θέση στον τραπεζικό τομέα λίγο καιρό μετά την αποχώρησή του από την Επιτροπή, τα οποία δείχνουν πως υφίστανται αφανείς διασυνδέσεις διαπλοκής με ιδιωτικά συμφέροντα. Παράλληλα επεσήμανε πως χρειάζεται να δοθούν περισσότερες αρμοδιότητες και πιο άνετα χρονικά περιθώρια στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, προκειμένου αυτή να μπορεί να διαπιστώσει τις τυχόν αναλήθειες ή παραλείψεις των δηλώσεων αυτών. Έκλεισε την ομιλία του υπογραμμίζοντας πως οι επίτροποι δεν αρκεί να φαίνονται, αλλά και να είναι τίμιοι.

Δείτε το βίντεο της ομιλίας εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=C1Biukyk4jY


Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας:

Η έκθεση σχετικά με τις δηλώσεις οικονομικών συμφερόντων των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που εξετάζουμε σήμερα έχει ως κεντρική ιδέα ότι ο έλεγχος των δηλώσεων αυτών πρέπει να γίνει πιο ενδελεχής και αυστηρός. Τούτο είναι απολύτως αναγκαίο για την προστασία της αξιοπιστίας της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία από μία σειρά γεγονότων, όπως π.χ. η τοποθέτηση του πρώην Προέδρου Μπαρόζο σε καίρια θέση στον τραπεζικό τομέα λίγο καιρό μετά την αποχώρησή του από την Επιτροπή, συνάγεται ότι υφίστανται αφανείς διασυνδέσεις διαπλοκής με ιδιωτικά συμφέροντα.
Εξάλλου, κατά την εξέταση των δηλώσεων οικονομικών συμφερόντων των μελών της Επιτροπής Γιουνκέρ το 2014 έγινε φανερό ότι χρειάζεται να δοθούν περισσότερες αρμοδιότητες και πιο άνετα χρονικά περιθώρια στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, προκειμένου αυτή να μπορεί να διαπιστώσει τις τυχόν αναλήθειες ή παραλείψεις των δηλώσεων αυτών. Υπήρξαν περιπτώσεις επιτρόπων, όπως του κ. Κανιέτε, όπου από το περιεχόμενο της δήλωσης ή από άλλα στοιχεία προέκυπταν ανοικτά ερωτήματα αλλά αυτά δε διερευνήθηκαν επαρκώς.
Οι επίτροποι δεν αρκεί να φαίνονται τίμιοι, πρέπει να είναι τίμιοι. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Αριστερά θα στηρίξει την έκθεση αυτή στην αυριανή ψηφοφορία και ελπίζουμε ότι θα ακολουθήσουν οι επιβεβλημένες από τα πράγματα τροποποιήσεις των σχετικών κανόνων.

Ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για τους πολίτες του ευρωπαϊκού νότου που βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φτώχεια

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 01/12/2016

Το υψηλό ποσοστό πολιτών που βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φτώχεια στον ευρωπαϊκό νότο προέβαλε με γραπτή του ερώτηση ο Κώστας Χρυσόγονος. Απευθυνόμενος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωβουλευτής χρησιμοποίησε στοιχεία της Έκθεσης Society at a Glance του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, βάσει των οποίων προκύπτει πως το ποσοστό των ατόμων που διαβιούν με λιγότερο από το 50% του διάμεσου εισοδήματος στα μεσογειακά κράτη-μέλη είναι σαφώς υψηλότερο από τον μέσο όρο του συνόλου των μελών του ΟΟΣΑ. Συγκεκριμένα υπογράμμισε πως για το έτος 2014 τα αντίστοιχα ποσοστά υπερβαίνουν το 15% για την Ελλάδα, το 13% για την Ιταλία και το 16% για την Ισπανία, ενώ το αντίστοιχο μέσο ποσοστό των μελών του ΟΟΣΑ ανέρχεται σε 11,4%. Έκλεισε την ερώτησή του καλώντας την Επιτροπή να παρουσιάσει τα διαθέσιμα στοιχεία αλλά και να καταθέσει προτάσεις για να βοηθήσει τους πολίτες του ευρωπαϊκού νότου, αφού οι εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας είναι εμφανές πως δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση Society at a Glance του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης [1] το ποσοστό της σχετικής φτώχειας (δηλαδή των ατόμων που διαβιούν με λιγότερο από το 50% του διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος στη συγκεκριμένη χώρα) στο σύνολο των κρατών-μελών του ανέρχεται στο 11,4%. Ωστόσο τα μεσογειακά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπερβαίνουν ανησυχητικά τον παραπάνω μέσο όρο, αφού (για το έτος αναφοράς 2014) τα αντίστοιχα ποσοστά υπερβαίνουν το 13% για την Ιταλία, το 15% για την Ελλάδα και το 16% για την Ισπανία.

Ερωτάται η Επιτροπή:
α) Είναι ενήμερη για τα στοιχεία που καταγράφονται στην Έκθεση Society at a Glance του ΟΟΣΑ; Έχει στη διάθεσή της αντίστοιχα στοιχεία;
β) Καθώς οι εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας είναι εμφανές πως δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, τι είδους αντιπροτάσεις διαθέτει ώστε να βελτιώσει τις συνθήκες για τους πολίτες του ευρωπαϊκού νότου που βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της φτώχειας;

________________________________________

[1] http://www.keepeek.com/Digital-Asset-Management/oecd/social-issues-migration-health/society-at-a-glance-2016_9789264261488-en#page108

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για τις νέες προκλητικές δηλώσεις Ερντογάν

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 30/11/2016

Τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως προς τις νέες δηλώσεις του Προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε με γραπτή του ερώτηση ο Κώστας Χρυσόγονος. Ο Ευρωβουλευτής τόνισε πως ο Τούρκος Πρόεδρος αμφισβήτησε την εδαφική ακεραιότητα και την κυρίαρχη κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας ισχυριζόμενος ότι αποτελεί «αγένεια» να εμφανίζεται ολόκληρη η Κύπρος στη σημαία της «ελληνοκυπριακής διοίκησης νότιας Κύπρου». Παράλληλα υπογράμμισε πως οι δηλώσεις αυτές αποτελούν τη συνέχεια προηγούμενων ανάλογων τοποθετήσεων με τις οποίες επιχειρήθηκε αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Επεσήμανε μάλιστα πως οι αρχές του απαραβίαστου των συνόρων και του σεβασμού στις διεθνείς συνθήκες αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς δικαίου και κάλεσε την Επιτροπή να αναγνωρίσει ότι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου αποτελεί μέρος των θεμελιωδών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και να σχολιάσει αν η ιδιότητα του υποψήφιου προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση κράτους συνάδει με την αμφισβήτηση των συνόρων άλλων μελών της Ένωσης.


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης :

Σε χθεσινές (29.11.2016) δηλώσεις του ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αμφισβήτησε την εδαφική ακεραιότητα και την κυρίαρχη κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ισχυριζόμενος ότι αποτελεί «αγένεια» να εμφανίζεται ολόκληρη η Κύπρος στη σημαία της «ελληνοκυπριακής διοίκησης νότιας Κύπρου», όπως την χαρακτήρισε [1]. Οι δηλώσεις αυτές αποτελούν τη συνέχεια προηγούμενων δηλώσεων του ιδίου, με τις οποίες αμφισβήτησε τα σύνορα της ίδιας της Τουρκίας, όπως αυτά χαράχθηκαν από τη Συνθήκη της Λωζάννης, υποστηρίζοντας ότι 780.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι πολύ λίγα για τους Τούρκους [2]. Δεδομένου ότι οι αρχές του απαραβίαστου των συνόρων και του σεβασμού στις διεθνείς συνθήκες (Pacta sunt servanda) αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς δικαίου, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Αποτελεί ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου μέρος των θεμελιωδών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως του κράτους δικαίου, όπως αυτές διακηρύσσονται στο άρθρο 2 της ιδρυτικής Συνθήκης;
2. Συνάδει η ιδιότητα υποψήφιου για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 49 της Συνθήκης, με την αμφισβήτηση των συνόρων είτε του ίδιου είτε άλλου κράτους, ήδη μέλους της Ένωσης;

________________________________________

[1] http://www.kathimerini.gr/885736/article/epikairothta/politikh/erntogan-kata-kyproy-gia-th-shmaia-8a-eprepe-na-ntrepeste

[2] Βλ. μεταξύ άλλων: http://www.protothema.gr/world/article/627190/to-hava-tou-me-ta-sunora-tis-kardias-o-erdogan-den-fulakizomaste-se-780-hiliades-tm/