Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Συνέντευξη του Κώστα Χρυσόγονου στη «Μακεδονία της Κυριακής» 04/09

 
• Η αξιωματική αντιπολίτευση βλέπει να έρχονται πολιτικές εξελίξεις το φθινόπωρο. Εσείς εκτιμάτε ως πιθανό το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες;
Αυτή τη στιγμή δεν βλέπω τέτοιο ενδεχόμενο στον ορίζοντα. Σε κάθε περίπτωση εκείνο που χρειάζεται σήμερα η χώρα δεν είναι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις (υπενθυμίζω ότι από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές δεν έχει παρέλθει ούτε ένας χρόνος και οι προηγούμενες έγιναν οκτώ μήνες νωρίτερα), αλλά πολιτική σταθερότητα, για να αποκατασταθεί ένα κλίμα στοιχειώδους εμπιστοσύνης στην οικονομία.

• Είκοσι μήνες έχουν περάσει από τη μέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία, κερδίζοντας δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Η αντιπολίτευση χαρακτηρίζει καταστροφικούς για τη χώρα αυτούς τους μήνες και επιμένει ότι αν δεν γίνονταν οι εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, η Ελλάδα θα είχε βγει από τα μνημόνια και η χώρα από την κρίση. Τι απαντάτε;
Οι αριθμοί δείχνουν ότι το ακαθάριστο εθνικό προϊόν είχε σημειώσει μια σχεδόν κάθετη πτώση από το 2009 ως το 2013 (από τα περίπου 240 δισ. ευρώ στα 183 δισ. ευρώ) και έκτοτε υπάρχει μια συνεχιζόμενη πλαγιολίσθηση (προβλέπεται να προσγειωθεί στα 175 δισ. το 2016). Το ζητούμενο είναι να αντιστρέψουμε αυτή την τάση και να αρχίσει η οικονομία να αναπτύσσεται από το 2017. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει με καταστροφολογίες και κραυγές, αλλά με σοβαρό προγραμματισμό και εφαρμογή του στην πράξη, ώστε η χώρα να αρχίσει να παράγει διεθνώς ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες σε κλίμακα σαφώς μεγαλύτερη από ότι σήμερα.

• Αν κάνατε «ταμείο» για αυτό το διάστημα διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, ποια λάθη θα εντοπίζατε και τι θα έπρεπε να αποφύγει ο Αλέξης Τσίπρας;
Και λάθη έγιναν και αυταπάτες αποκαλύφθηκαν και παραλείψεις υπήρξαν, όπως έχει παραδεχθεί άλλωστε δημόσια ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Η ώρα του απολογισμού και της κρίσης όμως θα έρθει όταν διεξαχθούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές. Εκείνο που προέχει και χρειάζεται σήμερα είναι να υλοποιήσει η κυβέρνηση εκείνο το μέρος του αρχικού της προγράμματος (όπως είχε προδιαγραφεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 2014) το οποίο δεν εξαρτάται από την έγκριση των δανειστών, όπως είναι η περιστολή της μεγάλης ιδίως φοροδιαφυγής (ενδοομιλικές συναλλαγές πολυεθνικών επιχειρήσεων, «λίστες» φοροφυγάδων κλπ.) και η καταπολέμηση του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος (λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνού κ.ά.), ώστε να υπάρξουν «υγιή» έσοδα για τα δημόσια ταμεία. Έγιναν κάποια βήματα, αλλά απαιτούνται περισσότερα, γρηγορότερα και αποφασιστικότερα.

• Θεωρείτε ότι η υπόθεση Grexit έχει τελειώσει ή μπορεί ανά πάσα στιγμή να επανέλθει αυτό το σχέδιο από κύκλους της ΕΕ;
Δεν είναι ζήτημα σχεδίου ή συνωμοσίας, αν και δεν παύουν να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη που θα ήθελαν μια ακόμη πιο ακραία τιμωρητική μεταχείριση της χώρας μας. Είναι ζήτημα πραγματικών οικονομικών εξελίξεων. Αν δεν κατορθώσουμε να επανέλθουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης από το 2017, ώστε να ανακτήσουμε έστω και σταδιακά την εμπιστοσύνη των κεφαλαιαγορών και να δανειζόμαστε από αυτές ως ένα «φυσιολογικό» κράτος, τότε στη λήξη του τρέχοντος προγράμματος διακρατικού δανεισμού, στα τέλη του 2018, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το φάσμα της άτακτης χρεοκοπίας και του Grexit. Και τούτο διότι οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στα άλλα κράτη-μέλη της Ένωσης και της ευρωζώνης είναι δυσμενείς (ενίσχυση της ακροδεξιάς και των ευρωφοβικών συνδρόμων), με συνέπεια να καθίσταται μάλλον απίθανο το ενδεχόμενο τέταρτου διακρατικού δανείου για την κάλυψη των δανειακών αναγκών της Ελλάδας.

• Έχει αλλάξει καθόλου η εικόνα της χώρας στις Βρυξέλλες ένα χρόνο μετά την υπογραφή της συμφωνίας και του τρίτου μνημονίου;
Εξακολουθεί να υπάρχει ένας υπόκωφος αλλά ισχυρός ανθελληνισμός, όχι τόσο στις Βρυξέλλες όσο κυρίως σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Φιλανδία και τα ανατολικοευρωπαϊκά κράτη-μέλη. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς αλλά και τους πολίτες σε ευρεία κλίμακα.

• Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι η ΕΕ είτε θα διαλυθεί είτε θα μετατραπεί σε μια καθαρά οικονομική ένωση και μάλιστα πολλών ταχυτήτων. Συμμερίζεστε αυτές τις εκτιμήσεις;
Μετά το Brexit φαίνεται πως ενισχύονται οι αποσχιστικές τάσεις και σε μια σειρά άλλων κρατών-μελών της Ένωσης. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αυτή τη στιγμή ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, αλλά πάντως η Ευρώπη σε έναν ορίζοντα μιας δεκαετίας περίπου θα είναι πολύ διαφορετική από τη σημερινή.

• Ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες επικρίθηκε εντόνως από τους καναλάρχες και όχι μόνο. Θεωρείτε σωστή την απόφαση να δοθούν μόνο τέσσερις πανελλαδικές άδειες; Υπάρχει παράβαση των κανόνων της ΕΕ από τον περιορισμό του αριθμού των αδειών; Επίσης δεν κρύψατε ότι ο νόμος αυτός έχει κενά. Κατά τη γνώμη σας τι πρέπει άμεσα να ρυθμιστεί;
Πρέπει να θεσπιστεί προσωρινή αναστολή της συμμετοχής στη διοίκηση τηλεοπτικών επιχειρήσεων για πρόσωπα που τους έχει ασκηθεί ποινική δίωξη λόγω συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, και οριστική έκπτωση, παράλληλα με υποχρέωση μεταβίβασης των μετοχών τους εντός τακτής προθεσμίας, σε περίπτωση αμετάκλητης καταδίκης τους από το αρμόδιο ποινικό δικαστήριο. Κατά τα άλλα, όλα τα ζητήματα σχετικά με τον διαγωνισμό εκκρεμούν στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία συνεδρίασε για το θέμα αυτό στις αρχές Ιουλίου και εκκρεμεί η έκδοση της απόφασής της, τις επόμενες εβδομάδες υποθέτω. Προσωπικά, λόγω της διπλής πολιτικής και ακαδημαϊκής μου ιδιότητας, δεν θέλω να σχολιάσω τα ζητήματα αυτά στην παρούσα φάση, για να μη θεωρηθεί ότι επιχειρώ να παρέμβω στο έργο της δικαιοσύνης.

• Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζει. Μήπως σε αυτό θα επισφραγιστεί κάποια στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία, μετά και τις σχέσεις που έχει αναπτύξει ο Αλέξης Τσίπρας σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τον συγκεκριμένο χώρο;
Το ζητούμενο δεν είναι η στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία, αλλά η στροφή προς την κοινωνία, δηλαδή προς τα περίπου 2 εκατομμύρια πολίτες που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015. Κλειστές διαδικασίες από μια βάση περίπου 20.000-25.000 μελών, η οποία λίγο έχει διαφοροποιηθεί σε σχέση με τα όσα υπήρχαν την εποχή του 4%, δεν ανταποκρίνονται σ’ αυτό το πρόταγμα. Επομένως χρειάζονται αλλαγές στο καταστατικό, με απευθείας ανοιχτή εκλογή τόσο του προέδρου όσο και της Κεντρικής Επιτροπής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου