Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Θεσσαλονίκη: Το χθες, το σήμερα και το αύριο…

Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στον «Τύπο Θεσσαλονίκης» 17/06 


Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη πολλαπλά προβληματική ως αποτέλεσμα τραγικών λαθών που έχουν γίνει στο παρελθόν και από τις κυβερνήσεις αλλά και από τις τοπικές αρχές της. Το αποτέλεσμα είναι ότι ενώ πριν από έναν αιώνα, την εποχή της απελευθέρωσής της από τους Οθωμανούς, η πόλη ήταν πληθυσμιακά περίπου ισοδύναμη και οικονομικά μάλλον ανώτερη από την Αθήνα, σήμερα έχει περιορισθεί κάπου στο ένα πέμπτο του πληθυσμού του Λεκανοπεδίου και το κατά κεφαλήν εισόδημα σχεδόν στο μισό.

Τις τελευταίες δεκαετίες μάλιστα έχει πληγεί ιδιαίτερα από την αποβιομηχάνιση, η οποία ενέσκηψε στο σύνολο της χώρας ως αποτέλεσμα της εξελισσόμενης παγκοσμιοποίησης και της απώλειας ανταγωνιστικότητας κλάδων εντάσεως εργασίας, οι οποίοι στήριξαν παλιότερα την ελληνική οικονομία στο σύνολό της και κατ’ εξοχήν τη Μακεδονία, όπως η καπνοκαλλιέργεια και η βιομηχανική επεξεργασία καπνού σε φύλλα, η κλωστοϋφαντουργία κ.ά.

Παρά ταύτα υπάρχουν αναξιοποίητες δυνατότητες που μπορούν να φέρουν ανάπτυξη, αν ακολουθηθούν οι κατάλληλες πολιτικές. Το πιο προφανές παράδειγμα είναι η απαξίωση του πολιτισμικού και ιστορικού παρελθόντος της πόλης. Τα βυζαντινά τείχη, ειδικά στη δυτική πλευρά τους, θα μπορούσαν να απελευθερωθούν από αυθαίρετες κατασκευές/προσθήκες και να αναδειχθούν πολύ καλύτερα. Το Βυζαντινό Μουσείο θα μπορούσε να εμπλουτισθεί με μια σταθερή συνεργασία με τις Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, προκειμένου καθεμιά από αυτές κατά σειρά να πραγματοποιεί ολιγόμηνες εκθέσεις κειμηλίων της (με κάποια αύξηση του εισιτηρίου και καταβολή μέρους του στην εκθέτουσα Μονή για τις ανάγκες της).

Επίσης στους ελεύθερους χώρους του ή σε άλλο κατάλληλο οίκημα θα μπορούσε να στεγασθεί μια συλλογή κέρινων ομοιωμάτων ιστορικών φυσιογνωμιών του Βυζαντίου, καθώς και απομιμήσεων στολών, ενδυμασιών, οπλισμού κλπ. της εποχής εκείνης, ή ακόμη και μακέτες υπό κλίμακα οι οποίες να απεικονίζουν τη μεσαιωνική Θεσσαλονίκη. Όλα αυτά θα μπορούσαν να ενισχύσουν το τουριστικό ρεύμα ιδίως από βαλκανικές χώρες και τη Ρωσία. Πρέπει να προχωρήσει ακόμη χωρίς καθυστερήσεις η κατασκευή του νέου εβραϊκού μουσείου, καθώς και η ανάδειξη των υπαρχόντων μνημείων της οθωμανικής περιόδου, με στόχο την προσέλευση περισσότερων επισκεπτών από την Τουρκία και το Ισραήλ.

Μεγάλες είναι εξάλλου οι δυνατότητες που υπάρχουν για να μετατραπεί η Θεσσαλονίκη σε παμβαλκανικής, και όχι μόνο, εμβέλειας κέντρο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με εξωστρεφή προσανατολισμό. Το υπάρχον επιστημονικό δυναμικό, σε συνδυασμό με την ευνοϊκή γεωγραφική θέση της πόλης, μας δίνουν την ευκαιρία να προσελκύσουμε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές από το εξωτερικό, οι οποίοι και δίδακτρα μπορούν να καταβάλουν (αφού η συνταγματική πρόβλεψη για δωρεάν παιδεία αφορά μόνο τους Έλληνες) και να μας φέρνουν συνάλλαγμα για την εν γένει διαμονή τους εδώ. Όλα αυτά βέβαια με την προϋπόθεση να οργανωθούν αξιόπιστα προγράμματα σπουδών στην αγγλική ιδίως γλώσσα, όπως γίνεται ήδη, σε πολύ μικρή κλίμακα όμως, στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος (οι εγκαταστάσεις του βρίσκονται στην περιοχή Θέρμης).

Στην πράξη όμως, αντί για βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, η κυβέρνηση φαίνεται πως προσανατολίζεται παραδόξως προς την υποβάθμιση του υφιστάμενου αυτού πυρήνα εξωστρέφειας, με την ενσωμάτωσή του σε ένα μεγαλύτερο σχήμα όπου θα κυριαρχούν δύο ΤΕΙ!

Το κρίσιμο ζητούμενο είναι πολιτικές με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, δηλαδή την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Πρέπει να ξεφύγουμε από την ψηφοθηρική λογική του βραχυπρόθεσμου πολιτικού οφέλους (ή κόστους), αν θέλουμε να έχει μέλλον αυτή η πόλη και συνολικά αυτή η χώρα.

Επικίνδυνη η μεγάλη αύξηση παραγωγής και χρήσης πλαστικών


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 17/06/2018


Σύμφωνα με δημοσίευση του ΟΟΣΑ, καταγράφεται παγκοσμίως μεγάλη αύξηση παραγωγής πλαστικών από τη δεκαετία του 1950 μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, από τους 2 εκατομμύρια τόνους του 1950, έχουμε φτάσει σε σημείο να παράγουμε 380 εκατομμύρια τόνους το 2015 κατ’ έτος, για να καλυφθούν οι ανάγκες της αγοράς [1]. Παράλληλα, η αυξανόμενη παραγωγή και χρήση πλαστικών συμβάλλει στην επιδείνωση του περιβαλλοντικού προβλήματος, αφού η διαδικασία παραγωγής, μεταφοράς και διαχείρισής τους οδηγεί στην έκλυση άνω των 400 εκατομμυρίων τόνων αερίων θερμοκηπίου (greenhouse gas - GHG) ετησίως. Παρά την εκτεταμένη των υλικών αυτών, καλούμαστε να βρούμε ορθότερους, φιλικότερους προς το περιβάλλον τρόπους διαχείρισης των αντίστοιχων απορριμμάτων, αφού μόνο το 15% εξ αυτών συλλέγεται και ανακυκλώνεται.

Ερωτάται η Επιτροπή :
α) Έχει στη διάθεσή της τα σχετικά στοιχεία;
β) Ποια είναι η απάντηση της Ευρώπης στην ανάγκη εκτεταμένης ανακύκλωσης με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και τη μείωση του κόστους χρήσης των ανάλογων υλικών;
γ) Πως σκοπεύει να προστατεύσει τους ευρωπαίους πολίτες από τους προφανείς κινδύνους για την υγεία τους;

________________________________________

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Αναγκαίες οι επενδύσεις στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 16/06/2018


Σύμφωνα με δημοσίευση της Eurostat, η κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική κ.α.) ανέρχονταν κατά μέσο όρο στο 17% του συνόλου κατά το 2016 στην Ευρώπη [1]. Παρά τη θετική πορεία προς την επίτευξη του στόχου του 20% το 2020, παρατηρούνται μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στα κράτη-μέλη, ενώ οι επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα δεν βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Καθώς η ολοένα και αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας σε συνδυασμό με την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος απασχολούν τους πολίτες, τα κράτη-μέλη δυσκολεύονται να ανταποκριθούν ελλείψει πόρων και πλάνων για νέες επενδύσεις.

Ερωτάται η Επιτροπή:
α) Ποιες δράσεις σχεδιάζει ώστε να καταστήσει πιο αποτελεσματικές και πιο ενδιαφέρουσες για τους επιχειρηματίες τις επενδύσεις στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ιδιαίτερα σε κράτη μέλη του νότου μέσω της εκμετάλλευσης της θάλασσας και της ηλιοφάνειας;
β) Ποιοι κίνδυνοι εκτιμάται πως θα υπάρχουν για την υγεία των πολιτών αλλά και το περιβάλλον κατά την επόμενη δεκαετία, από τη συνεχιζόμενη υπερίσχυση «παραδοσιακών» πηγών ενέργειας στην Ευρώπη;

________________________________________

Υπερψήφιση από το Ευρωκοινοβούλιο της έκθεσης του Κώστα Χρυσόγονου για τον έλεγχο της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου το έτος 2016


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 16.06.2018


Κατά την ψηφοφορία της 14.06.2018 στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία η έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για την παρακολούθηση της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου για το έτος 2016. Εισηγητής της εν λόγω έκθεσης στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου ήταν ο ανεξάρτητός ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος. Η έκθεση υπερψηφίστηκε με ψήφους 359 υπέρ, 21 κατά και 110 παρών.
Στην έκθεση υπογραμμίζεται η ανάγκη για ορθή εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου σε όλα τα επίπεδα με σεβασμό στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και γενικά στις βασικές αξίες και αρχές της ΕΕ. Μεταξύ άλλων, η έκθεση τονίζει ότι όλοι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεσμεύονται από τις ευρωπαϊκές συνθήκες και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (παρ. 31), ενώ ασκεί κριτική στο γεγονός ότι τα μνημόνια που συνάπτουν τα όργανα της ΕΕ δεν θεωρούνται ότι εμπίπτουν στο ευρωπαϊκό δίκαιο (παρ. 33) με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζονται σε αυτά οι ανάλογες δικλείδες ασφαλείας. που προβλέπει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Υπό αυτό το πρίσμα, συνιστάται ωστόσο στους ευρωπαϊκούς θεσμούς ότι οφείλουν να σέβονται το πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο, ακόμα και όταν συνάπτουν συνθήκες ή συμφωνίες εκτός του ευρωπαϊκού πλαισίου (παρ. 52).
Η έκθεση τονίζει την ανάγκη συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών στη θωράκιση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων (παρ. 15, 32), αλλά και την ανάγκη για ενίσχυση της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της χρηστής διοίκησης, της δικαιοσύνης και της συνοχής στη λειτουργία της ΕΕ (παρ. 5, 6, 15, 23, 24, 34, 41, 50, 54, 55, 59, 67). Ταυτόχρονα, καλεί τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος (παρ. 42, 43), αλλά και την προσήκουσα στήριξη των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων (παρ. 20, 23, 35, 42, 44, 63, 64, 66), την εξάλειψη της φτώχειας και γενικότερα των ανισοτήτων (13, 20, 51, 61, 63-65). Η έκθεση επισημαίνει επίσης την ανάγκη να βελτιωθεί η προστασία της υγείας, της διατροφικής ασφάλειας και του περιβάλλοντος (25, 40, 41, 56-60,70), έτσι ώστε να γεφυρωθεί αποφασιστικά το υφιστάμενο έλλειμμα. 
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους ευρωπαϊκούς και εθνικούς θεσμούς ότι η ορθή εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου και η ενδελεχής παρακολούθησή του αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία και τη διατήρηση της συνοχής του περίπλοκου ενωσιακού εγχειρήματος. Διαφορετικά τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

________________________________________
Το πλήρες κείμενο της έκθεσης στα ελληνικά: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+TA+P8-TA-2018-0268+0+DOC+PDF+V0//EL;
το πλήρες κείμενο της έκθεσης στο αγγλικά: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+TA+P8-TA-2018-0268+0+DOC+PDF+V0//EN

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Μια συμφωνία με αβέβαιη προοπτική

Άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στο ThePresident.gr


Το κείμενο της συμφωνίας Ελλάδας – ΠΓΔΜ που δόθηκε στη δημοσιότητα από την κυβέρνηση περιέχει μια αξιοσημείωτη ιδιαιτερότητα, σε σχέση προς τις άλλες διεθνείς συνθήκες. Το άρθρο 1 παρ. 4 της συμφωνίας αυτής προβλέπει ότι η ΠΓΔΜ θα προχωρήσει στην κύρωσή της από το δικό της κοινοβούλιο, στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος (εφόσον το αποφασίσει η ίδια) και στην αναθεώρηση του Συντάγματός της έως το τέλος του 2018. Μόνο μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής ανακύπτει υποχρέωση της Ελλάδας για κύρωση της συμφωνίας και μόλις συμβεί τούτο η τελευταία θα τεθεί σε ισχύ, όπως προβλέπει το άρθρο 2 παρ. 3, ενώ η παράγραφος 4 του ίδιου άρθρου συμπληρώνει ότι, εάν δεν τεθεί σε ισχύ, δεν δεσμεύει κανένα από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Η παραπάνω χρονική ακολουθία υποδηλώνει ότι η ίδια η ελληνική κυβέρνηση δεν αισθάνεται καθόλου βέβαιη για την επιτυχή διεκπεραίωση των εσωτερικών διαδικασιών κύρωσης στα Σκόπια και ουσιαστικά επιφυλάσσεται να δεσμευθεί μόνο εάν ολοκληρωθούν μέσα στο επόμενο εξάμηνο. Οι λόγοι της ανασφάλειας αυτής καθίστανται προφανείς μέσα από την εξέταση των σχετικών διατάξεων του Συντάγματος των Σκοπίων του 1991, όπως έχει τροποποιηθεί, σε συνδυασμό με την πολιτική πραγματικότητα στη γειτονική μας χώρα.

Το άρθρο 68 του Συντάγματος εκείνου προβλέπει ότι η Βουλή κυρώνει διεθνείς συμβάσεις, ενώ το 69 ορίζει ότι γενικά για τη λήψη αποφάσεων χρειάζεται η παρουσία τουλάχιστον του ενός τρίτου των μελών της και η (απόλυτη) πλειοψηφία των παρόντων. Ειδικά όμως για την απόφαση για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος απαιτείται, κατά το άρθρο 73, η απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και περαιτέρω για την αναθεώρηση του Συντάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 131, η πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνόλου, (σε δύο μάλιστα φάσεις, τόσο διαπίστωση της ανάγκης αναθεώρησης, όσο και για την ολοκλήρωση της, χωρίς πάντως να χρειάζεται να μεσολαβήσουν βουλευτικές εκλογές, όπως αντίθετα συμβαίνει σ’ εμάς. Πριν από ένα χρόνο περίπου η κυβέρνηση Ζάεφ έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή των Σκοπίων με 62 ψήφους επί συνόλου 120 βουλευτών, ενώ τις ίδιες συγκέντρωσε και φέτος τον Απρίλιο, όταν κατατέθηκε πρόταση μομφής από την εθνικιστική αντιπολίτευση του VMRO (υπέρ της πρότασης ψήφισαν 40 βουλευτές).

Καθίσταται άρα σαφές ότι η κυβέρνηση Ζάεφ διαθέτει την απαιτούμενη πλειοψηφία τόσο για την αρχική κοινοβουλευτική κύρωση της συμφωνίας, όσο και για την προκήρυξη δημοψηφίσματος, όχι όμως και για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπάρχουν αντιφατικές εκτιμήσεις, καθώς τον Ιανουάριο του 2018 μια δημοσκόπηση έδειξε στήριξη αλλαγής της ονομασίας (με στόχο την ένταξη σε ΕΕ και ΝΑΤΟ) σε ποσοστό 50% από τους σλαβόφωνους και 95% από αλβανόφωνους, ενώ σε άλλη δημοσκόπηση τα ποσοστά αυτά ανέρχονταν σε μόλις 15,6% και σε 81,4% αντίστοιχα. Ακόμη και μια θετική έκβαση του δημοψηφίσματος πάντως δεν φαίνεται, με βάση τις οικείες συνταγματικές διατάξεις, να μπορεί να οδηγήσει σε παράκαμψη της Βουλής στο ζήτημα της αναθεώρησης.

Με βάση λοιπόν τα σημερινά δεδομένα, το ενδεχόμενο να συγκεντρωθεί η απαραίτητη πλειοψηφία για συνταγματική αναθεώρηση στα Σκόπια φαίνεται μάλλον απίθανο. Το αντιπολιτευόμενο εθνικιστικό VMRO είναι το πρώτο κόμμα με 39% των ψήφων στις εκλογές του Δεκεμβρίου 2016 και 51 έδρες στις 120. Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση του Ζάεφ ήρθε δεύτερη, με 37% και 49 έδρες, ενώ τις υπόλοιπες 20 κατέλαβαν αλβανικά κόμματα. Η κυβέρνηση Ζάεφ στηρίζεται σε μια επισφαλή σύμπραξη με ορισμένα από τα κόμματα αυτά, όπου παρατηρούνται κατ’ επανάληψη τριβές των εταίρων. Εάν το VMRO εμμείνει μέχρι τέλους στην κάθετη αντίθεσή του προς τη συμφωνία, τότε το μόνο που θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς θα ήταν η διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, μήπως τυχόν οι εθνικιστές πέσουν κάτω από τις 40 έδρες και χάσουν τη δυνατότητα παρεμπόδισης της διαδικασίας.

Οι αβεβαιότητες επομένως από την πλευρά των Σκοπίων είναι τόσο πολλές, ώστε να μη μπορεί να προβλέψει κανείς αν τελικά η Βουλή των Ελλήνων θα κληθεί να την κυρώσει τον Ιανουάριο του 2019 ή αν όλα θα έχουν τελειώσει νωρίτερα. Σ’ αυτήν την τελευταία περίπτωση βέβαια ο κ. Τσίπρας θα έχει κερδίσει πολύτιμο πολιτικό χρόνο, αφού το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης θα έχει μετατοπισθεί για πολλούς μήνες από τη σκληρή οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα που βιώνει η Ελλάδα στις εξελίξεις στα Σκόπια. Διαφορετικά, μένει να φανεί κατά πόσο η κυβέρνησή του θα μπορέσει να ξεπεράσει τον ογκώδη σκόπελο της διαφωνίας των δύο κυβερνητικών εταίρων για το εθνικό αυτό ζήτημα ή θα ναυαγήσει πάνω του.

Μεγάλες αποκλίσεις στους δείκτες ανεργίας ανάμεσα στα κράτη-μέλη, ιδιαίτερα μεγάλο το πρόβλημα για τους νέους


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 15/06/2018


Σύμφωνα με δελτίο τύπου της Eurostat, η ανεργία στην ευρωζώνη για τον μήνα Απρίλιο του 2018 ανέρχονταν κατά μέσο όρο στο 8,5% και στην Ευρώπη των 28 στο 7,1%, διαμορφώνοντας μια πολύ θετική εικόνα για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας [1]. Αρνητική όμως εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως παρά τα στοιχεία αυτά, τις τέσσερις τελευταίες θέσεις στον σχετικό πίνακα των κρατών-μελών, καταλαμβάνουν η Γαλλία (9,2%), η Ιταλία (11,2%), η Ισπανία (15,9%) και βεβαίως η Ελλάδα (20,8% τον Φεβρουάριο του 2018). Ιδιαίτερα η Ελλάδα έχει υποβληθεί σε σκληρές δοκιμασίες με την επιβολή πολιτικών σκληρής λιτότητας, χωρίς οι πολίτες να βλέπουν την οικονομία να ανακάμπτει. Επιπλέον, αλγεινή εντύπωση προκαλούν τα αντίστοιχα στατιστικά ανεργίας στους νέους, αφού κατά μέσο όρο στην ευρωζώνη η ανεργία νέων (κάτω των 25 ετών) ανέρχεται σε 17,2%, με την Ελλάδα να καταγράφει το σοκαριστικό 45.4%, την Ισπανία 34.4% και την Ιταλία 33.1%.

Ερωτάται η Επιτροπή:
α) Πως σχολιάζει την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας υπό το πρίσμα των δεικτών ανεργίας;
β) Θεωρεί πως η εκτεταμένη απορρόφηση νέων σε θέσεις εργασίας μειωμένου ωραρίου αποτελεί μια λύση πραγματική, σταθερή και ευοίωνη για το μέλλον τους;

________________________________________

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Επιτακτική ανάγκη ύπαρξης ευρωπαϊκού σχεδίου για τη διαχείριση απορριμμάτων


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 14/06/2018


Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η διαφοροποίηση της τακτικής της Κίνας σχετικά με την εισαγωγή και αποθήκευση απορριμμάτων, που πρόκειται να εφαρμοστεί στο άμεσο μέλλον, δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για τις λύσεις που διαθέτει η Ευρώπη στον τομέα αυτό [1]. Η μείωση ή ακόμα και παύση εξαγωγής πλαστικών και ορισμένων μεταλλικών απορριμμάτων δημιουργεί την ανάγκη άμεσης δημιουργίας των κατάλληλων υποδομών διαχείρισης και ανακύκλωσης τους σε ευρωπαϊκό έδαφος, αφού η Ευρώπη εξάγει περισσότερους από 79 δισεκατομμύρια τόνους απορριμμάτων συσκευασίας κάθε χρόνο.

Ερωτάται η Επιτροπή :
α) Επιβεβαιώνει την ύπαρξη του προβλήματος αυτού;
β) Ποια στρατηγική σχεδιάζει για να το αντιμετωπίσει, θέτοντας την ανακύκλωση ως προτεραιότητα;
γ) Εκτός από την ανάγκη εύρεσης λύσης, διακρίνει την προοπτική μιας φιλικής προς το περιβάλλον εκμετάλλευσης του τομέα των απορριμμάτων, συμπεριλαμβάνοντας ακόμη και την παραγωγή ενέργειας;

________________________________________

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για την προστασία προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 13/06/2018


Η υποχρέωση σεβασμού των προσωπικών δεδομένων των πολιτών συζητήθηκε ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, λόγω της εφαρμογής του σχετικού κανονισμού (EU) 2016/679, ευρέως γνωστού και ως GDPR. Παρά τις έντονες προσπάθειες εφαρμογής ενός πλαισίου προστασίας των πολιτών και παρά το τεράστιο κύμα emails και μηνυμάτων που δέχθηκε η πλειοψηφία των πολιτών στην Ευρώπη σχετικά με το ζήτημα αυτό, οφείλουμε να εξετάσουμε το αν και κατά πόσο υπήρξε ορθή, αποτελεσματική ενημέρωση του πληθυσμού.

Ερωτάται η Επιτροπή :
α) Έχει συλλέξει στοιχεία σχετικά με την ουσιαστική ενημέρωση του κοινού για τη σημασία και εφαρμογή του κανονισμού;
β) Θεωρεί πως τα ξεπερασμένα, περίπλοκα μηνύματα αποδοχής της συλλογής δεδομένων από ιστοσελίδες και τρίτα μέρη κατά την πλοήγηση των πολιτών στο διαδίκτυο, είναι επαρκή;
γ) Ποιες νέες δράσεις σχεδιάζει ώστε να εμποδίσει την περαιτέρω συλλογή δεδομένων από πιθανώς συγκεκαλυμένες διαδικτυακές δράσεις των εταιριών, προστατεύοντας τους πολίτες;