Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

Παράνομη και πολιτικά επικίνδυνη η ηχογράφηση


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 06/09



Η ηχογράφηση (και πολύ περισσότερο η βιντεοσκόπηση) συνομιλίας που δεν γίνεται δημόσια ενέχει παγίδευση του εκάστοτε ομιλητή, ακόμη κι αν γίνεται από κάποιον από τους συνομιλητές του, εάν αυτός ο οποίος ηχογραφεί δεν έχει προειδοποιήσει τους υπόλοιπους. Μια τέτοια παγίδευση θεωρείται κατ’ αρχήν παράνομη στην ελληνική έννομη τάξη (χαρακτηριστική η απόφαση 1/2001 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου) και μπορεί, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να συνεπάγεται ποινικές κυρώσεις για τον αυτουργό της. Το κατά πόσο ο μη-δημόσιος χαρακτήρας της συνομιλίας ορθά προβλέπεται ως τέτοιος στη σχετική νομοθεσία, ή κατά πόσο θα ήταν δημοκρατικότερο και διαφανέστερο να προβλέπεται αντίθετα η δημοσιότητα, είναι βέβαια πάντοτε ένα ζήτημα. Τελείως διαφορετικό ζήτημα είναι όμως κάποιος από τους συνομιλητές, μονομερώς και απροειδοποίητα, να ηχογραφεί τους υπόλοιπους εν αγνοία τους επειδή κατά τη γνώμη του θα έπρεπε να υπάρχει δημοσιότητα.

Η Ευρωομάδα ή αλλιώς Eurogroup, δηλ. η σύνοδος των Υπουργών οικονομικών των κρατών-μελών της ευρωζώνης, είναι ένα όργανο με εξαιρετικά σημαντικό ρόλο de facto, οι θεσμικές ρυθμίσεις για το οποίο (άρθρο 137 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το σχετικό Πρωτόκολλο) μπορεί εύλογα να υποστηριχθεί ότι είναι από διάφορες απόψεις ανεπαρκείς. Εφόσον όμως, καλώς ή κακώς, δεν προβλέπεται η δημοσιότητα των συνεδριάσεων του, η ηχογράφηση τους από κάποιο μέλος είναι μια πράξη όχι μόνο παράνομη αλλά και πολιτικά επικίνδυνη, όχι τόσο για το συγκεκριμένο πρόσωπο όσο κυρίως για τη χώρα που εκπροσωπείται από αυτό. Και τούτο διότι η τελευταία απαξιώνεται έτσι και στιγματίζεται στα μάτια των υπόλοιπων ως χώρα προέλευσης παραβατικών συμπεριφορών ακόμα και σε υπουργικό επίπεδο. 

Στην εξάμηνη υπουργική του θητεία ο Γιάνης Βαρουφάκης λειτούργησε ως Ηρόστρατος για την Ελλάδα, όπως είχα επισημάνει (δυστυχώς μάταια) στην από 19.03.2015 επιστολή μου προς τον τότε Πρωθυπουργό. Ακόμη και σήμερα όμως εξακολουθεί να ζημιώνει τον τόπο, μέσω του κινηματογραφικού του ναρκισσισμού. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Η ποινική υπερπροστασία της πολιτικής τάξης και η συνταγματική αναθεώρηση


Ομιλία του Κώστα Χρυσόγονου στην Ημερίδα με θέμα: «Ποινικό Δίκαιο, Πολιτική και Πολιτικοί» στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, 05.04.2019.


Είναι λογικό να υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες απέναντι στο ενδεχόμενο υπερβολικής ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής σε ένα κοινοβουλευτικό πολίτευμα και τέτοιες ασφαλιστικές δικλείδες υπάρχουν περίπου σε όλα τα κράτη του κόσμου τα οποία έχουν τέτοια πολιτεύματα. Όμως στην Ελλάδα παρατηρείται μια υπερβάλλουσα προνομιακή μεταχείριση της πολιτικής τάξης σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. 

Η προνομιακή αυτή μεταχείριση αναλύεται τόσο στο επίπεδο της βουλευτικής ασυλίας και του τρόπου με τον οποίο αυτή εφαρμόζεται στην πράξη, όσο και στο επίπεδο της ποινικής ευθύνης ή μη ευθύνης των υπουργών για τα πεπραγμένα τους. 

Αν πάρουμε τώρα το θεσμό της βουλευτικής ασυλίας, αυτός έχει δύο εκφάνσεις. Η πρώτη έκφανση είναι το ανεύθυνο του βουλευτή, ότι δεν διώκεται δηλαδή με οποιοδήποτε τρόπο ούτε εξετάζεται για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Αυτό είναι αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο και ισχύει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Η δεύτερη έκφανση είναι το ακαταδίωκτο, ότι δηλαδή και για άλλα αδικήματα, πλην αδικημάτων γνώμης και ψήφου, δεν μπορεί να διωχθεί αν δεν παρασχεθεί άδεια από τη Βουλή, ύστερα από αίτημα βεβαίως το οποίο θα υποβάλλουν οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Ως προς αυτό το δεύτερο λοιπόν παρατηρείται στην Ελλάδα μια υπερβάλλουσα αυτοπροστασία της πολιτικής τάξης, η οποία δεν οφείλεται τόσο στις ισχύουσες διατάξεις, όσο στην νοοτροπία και την πρακτική των πολιτικών μας και ειδικότερα των βουλευτών. Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, στο οποίο είχα την τιμή τα τελευταία πέντε χρόνια να είμαι εισηγητής της επιτροπής νομικών θεμάτων που είναι αρμόδια για τις άρσεις ασυλιών, αίρει την ασυλία των μελών του στατιστικά περίπου στο 97% των περιπτώσεων που ζητείται η άρση της ασυλίας από τις εισαγγελικές αρχές. Ελάχιστες είναι δηλαδή οι περιπτώσεις στις οποίες αρνείται το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο άρση ασυλίας. Και πότε το κάνει αυτό; Είτε όταν πρόκειται για γνώμη ή ψήφο που δόθηκε κατά την άσκηση των καθηκόντων, είτε σε άλλα αδικήματα όταν υπάρχει υπόνοια μεροληψίας, υπάρχουν δηλαδή στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι εισαγγελικές αρχές ή το δικαστικό σύστημα γενικώς της χώρας του κράτους μέλους κινείται με πολιτική σκοπιμότητα σε βάρος του ή της ευρωβουλευτού. Αντίθετα η Βουλή των Ελλήνων, με βάση παρόμοια νομικά δεδομένα, απορρίπτει τουλάχιστον, το 1/3 και έως πρόσφατα πολύ περισσότερο από τις υποβαλλόμενες σ’ αυτή αιτήσεις άρσης ασυλίας. Τούτο δεν εναρμονίζεται προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Υπάρχει λοιπόν μια εσφαλμένη νοοτροπία και πρακτική. Δεν είναι θέμα διατάξεων. Είναι κωμικοτραγικό το γεγονός ότι προσφάτως απερρίφθη αίτηση άρσεως ασυλίας πρώην υπουργού και κυβερνητικού εταίρου για μήνυση η οποία αφορούσε το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης. Εδώ έχουμε, πρόδηλη παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων, η οποία απορρέει από το άρθρο 6 της ευρωπαϊκής συμβάσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου, διότι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο πολιτικός δύναται να καταμηνύει αλλά δεν δύναται να καταμηνυθεί. Σίγουρα λοιπόν υπάρχουν περιπτώσεις οι οποίες είναι σκανδαλώδεις και οι οποίες φοβάμαι ότι θα οδηγήσουν, αν τεθεί το ζήτημα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο δικαιωμάτων του ανθρώπου, και σε νέες καταδίκες της Ελλάδας από το δικαστήριο αυτό.

Συνεπώς φρονώ ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα βασικά δεν προκύπτει από την διατύπωση του άρθρου 62. Παρά ταύτα δεν είναι κακό ότι γίνεται τώρα μια προσπάθεια για την αναθεώρησή του, η οποία φαντάζομαι ότι θα καταλήξει σε μια διατύπωση πιο ευνοϊκή για την άρση ασυλίας από ό,τι η ισχύουσα. 

Σε ότι αφορά το άρθρο 86 του Συντάγματος, αυτό παρέχει τέσσερις μορφές ειδικής προστασίας στους υπουργούς και πρώην υπουργούς. Πρώτον, ότι η άσκηση δίωξης δε γίνεται από τις κοινές εισαγγελικές αρχές που είναι αρμόδιες για τα αδικήματα όλων των Ελλήνων πολιτών αλλά από τη Βουλή. Δεύτερον ότι η απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών. Τρίτον, ότι αυτό μπορεί να συμβεί μόνον εντός συγκεκριμένης – συντόμου - προθεσμίας, και τέταρτον ότι τα αδικήματα αυτά δικάζονται από ειδικό δικαστήριο.

Ο συνδυασμός αυτών των τεσσάρων μορφών προστασίας οδηγεί το κυβερνητικό προσωπικό, τα μέλη της κυβερνήσεως και τους υπουργούς, σε μια κατάσταση τέτοιας υπερπροστασίας που όμοιο της δεν υπάρχει σε κανένα άλλο κράτος-μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης. Είναι γεγονός ότι και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι αρκετά ως πολύ σύνηθες να δικάζονται τα αδικήματα αυτά από ειδικό δικαστήριο, το οποίο ενίοτε συγκροτείται και από πολιτικά πρόσωπα, όχι μόνο δικαστές. Είναι επίσης αρκετά σύνηθες να ανατίθεται η άσκηση δίωξης σε ειδικό όργανο, που θα μπορούσε να είναι είτε η Βουλή είτε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κ.ο.κ. 

Αυτά τα δύο είναι κοινά χαρακτηριστικά σε πολλές ευρωπαϊκές έννομες τάξεις. Η ειδική πλειοψηφία δεν είναι. Η ειδική πλειοψηφία, σε συνδυασμό με σύντομη αποσβεστική προθεσμία για την άρση του ειδικού δικαιώματος της Βουλής, συναντάται, μόνο στο Σύνταγμα της Αιγύπτου, την εποχή του Μουμπάρακ, όπου απαιτούσε μάλιστα αυξημένη πλειοψηφία και πέραν των ορίων της απολύτου. 

Άρα θεωρώ ότι το άρθρο 86 χρειάζεται οπωσδήποτε αναθεώρηση και προς την κατεύθυνση του περιορισμού της παρεχόμενης προς υπουργούς και πολιτικούς προνομιακής αντιμετώπισης. Η παρατήρηση την οποία θα είχα να κάνω σε αυτά που ειπώθηκαν, είναι ότι επιχειρείται να προσδιοριστεί η κατεύθυνση της αναθεώρησης. Πρέπει όμως, να διακρίνουμε τις έννοιες. Κατεύθυνση της αναθεώρησης είναι ο περιορισμός της παρεχόμενης προς υπουργούς και πρώην υπουργούς ποινικής προστασίας. Περιεχόμενο της αναθεώρησης είναι το τι ακριβώς θα γίνει, πώς θα εξειδικευτεί αυτή η κατεύθυνση. Εδώ τι λέει η απόφαση την οποία έβγαλε η Βουλή; Προς την κατεύθυνση περιορισμού των προνομιακών ρυθμίσεων περί ποινικής ευθύνης υπουργών, εδώ θα έπρεπε να μπει τελεία, ιδίως, όμως συνεχίζει, μέσω της κατάργησης της αποσβεστικής προθεσμίας και της κατάργησης της δυνατότητας αναστολής της δίωξης της προδικασίας ή της κυρίας διαδικασίας. Τα παραπάνω δεν δεσμεύουν κατά κανένα τρόπο την επόμενη Βουλή ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η κατεύθυνση αναθεώρησης δεσμεύει. πράγμα το οποίο ούτως ή άλλως είναι αμφισβητήσιμο στη συνταγματική θεωρία και στην πράξη δεν ξέρω και πώς μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά εν πάση περιπτώσει θεωρώ θετικό ότι γίνεται μια τέτοια συζήτηση. Θα ήμουν θετικός πέρα από την κατάργηση της αποσβεστικής προθεσμίας να κινείται η διαδικασία από τις εισαγγελικές αρχές και εν συνεχεία να ζητείται η άδεια του κοινοβουλίου για την πρόοδο της διαδικασίας, δηλαδή μια διαδικασία ανάλογη με αυτήν που υπάρχει επί βουλευτικής ασυλίας. 

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.  
 

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

ΣΥΡΙΖΑ: πιο παλιός και από το παλιό


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 14/06


Οι τελευταίες ανακατατάξεις στο επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης έχουν και μία μάλλον αθέατη πλευρά. Σχεδόν όλα τα πρόσωπα, η αξία των οποίων ανεβαίνει ή κατεβαίνει στο εσωκομματικό «χρηματιστήριο» του ΣΥΡΙΖΑ τις ημέρες αυτές, έχουν το κοινό χαρακτηριστικό να μην έχουν υποβληθεί ποτέ τα ίδια στη βάσανο της διεκδίκησης της λαϊκής ψήφου, δηλ. του σταυρού προτίμησης. Πρόκειται για δοτούς/δοτές υπουργούς και βουλευτές (ελέω και λίστας στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015), που η πολιτική σταδιοδρομία τους έως τώρα στηρίχθηκε αποκλειστικά στην εύνοια του αρχηγού του κόμματος και πρωθυπουργού.

Στο κεφάλαιο μάλιστα αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, αφού κανείς πρωθυπουργός στο παρελθόν δεν είχε χρίσει τόσους δοτούς όσους ο Αλ. Τσίπρας και κατά τόσο προκλητικό τρόπο (π.χ. διορισμός προσώπου με ανύπαρκτα προσόντα όπως ο κ. Καρανίκας ως σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού!). Τούτο βέβαια δεν είναι η μόνη εκδήλωση αντιδραστικού παλαιοκομματισμού από ένα κόμμα που αυτοδιαφημίζεται ως «προοδευτικό». Ο έσχατος εξευτελισμός της κρατικής τηλεόρασης, η οποία αντί δελτίου ειδήσεων έφθασε να μεταδίδει την προεκλογική εκδήλωση (κατ’ ουσία σύναξη χειροκροτητών σε κλειστό χώρο με ατομικές προσκλήσεις) του κυβερνώντος κόμματος, η απροσχημάτιστη οικογενειοκρατία με διορισμούς συγγενών σε κάθε είδους θέσεις, η εξαγορά βουλευτών άλλων κομμάτων με την προσφορά υπουργικών θώκων, οι πολακειάδες και τόσα άλλα συμπληρώνουν το σκηνικό της οπισθοδρόμησης.

Στην πράξη επομένως ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται πιο παλιός από το παλιό πολιτικό σύστημα, το οποίο διαρκώς καταγγέλλει. Όσο για τον (για μερικές ακόμα ημέρες) πρωθυπουργό, αυτός αποδεικνύεται πως συνιστά μία μετανεωτερική επανέκδοση του ρουσφετολόγου του 19ου αιώνα Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, νεότερου πρωθυπουργού του ελληνικού κράτους (ορκίστηκε σε ηλικία 36 ετών, έναντι 40 του Αλ. Τσίπρα). Όπως εκείνος είχε ξεκινήσει ως επικεφαλής της «Χρυσής Νεολαίας», αμφισβητώντας τον Όθωνα, και κατέληξε ευνοούμενος του Γεωργίου Α’ και αρχιερέας του πελατειακού συστήματος, έτσι και ο σημερινός πρωθυπουργός επαγγέλθηκε αλλαγή σελίδας για τη χώρα και κατέληξε ευνοούμενος των ξένων εταίρων και βέβαια αυτουργός της συμφωνίας των Πρεσπών. Η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Τι πήγε στραβά με τον ΣΥΡΙΖΑ


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στο Liberal.gr


Η ήττα στις ευρωεκλογές και η συνακόλουθη προκήρυξη εθνικών εκλογών σηματοδοτεί το τέλος της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα. Τούτο βέβαια καθαυτό είναι μια εξέλιξη αναμενόμενη, αργά ή γρήγορα, για κάθε κυβέρνηση σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το κακό στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι, πολύ πριν τον τερματισμό της περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από το κόμμα αυτό, είχαν τερματισθεί κατά τρόπο οριστικό οι ελπίδες να αποτελέσει το τελευταίο τον καταλύτη για τη μετεξέλιξη του πολιτικού μας συστήματος σε μια κατεύθυνση περισσότερο δημοκρατική και λιγότερο πελατειακή.

Έως τις προηγούμενες ευρωεκλογές (του 2014) η εσωτερική δομή και λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πιο ουσιαστική και πιο πολυφωνική από κάθε άλλου ελληνικού κόμματος, αφού οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονταν από τα συλλογικά όργανα, με κατοχύρωση της ελευθερίας της έκφρασης (των λεγόμενων «συνιστωσών») ακόμη και προς τα έξω. Τούτο δημιουργούσε την ελπίδα ότι, εφόσον διευρυνόταν κατ’ αναλογία προς το εκλογικό ακροατήριο και η οργανωμένη βάση του κόμματος, ώστε να εκπροσωπείται περισσότερο ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος και λιγότερο η παραδοσιακή αριστερά, θα μπορούσε να οικοδομηθεί ένα κόμμα πιο κοντά στα ευρωπαϊκά οργανωτικά πρότυπα και να «ρυμουλκήσει» και τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα στην κατεύθυνση μιας πιο δημοκρατικής και μαζικής λειτουργίας.

Στην πράξη, τα επόμενα χρόνια, η πολύ περιορισμένη αριθμητικά και πολιτικά κομματική βάση όχι μόνο δε διευρύνθηκε, αλλά συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο. Από τα περίπου 30.000 μέλη της εποχής του ιδρυτικού συνεδρίου (του 2013) σήμερα είναι ζήτημα αν έχουν απομείνει τα μισά και μάλιστα τα περισσότερα από αυτά απέκτησαν άμεση ή έμμεση σχέση με τον κρατικό μηχανισμό (ως αιρετοί, μετακλητοί, επί θητεία μέλη αρχών και οργάνων κλπ.). Όσο για τα συλλογικά όργανα, εκείνα μεταλλάχθηκαν σε ομηγύρεις χειροκροτητών του αρχηγού του κόμματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ της κυβερνητικής τετραετίας κατέληξε να αποτελεί μια καρικατούρα του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1980, με τον Αλέξη Τσίπρα να προσπαθεί να περπατήσει πάνω στα πολιτικά «υποδήματα» του Ανδρέα Παπανδρέου (απελπιστικά μεγάλα για το μέγεθός του), τον Πολάκη να υποδύεται τον Μένιο Κουτσόγιωργα κ.ο.κ. Έγινε δηλ. ένα αρχηγικό πελατειακό δίκτυο, με την κρίσιμη διαφορά βέβαια ότι τη δεκαετία του 1980 το ελληνικό κράτος διέθετε πιστοληπτική ικανότητα για να χρηματοδοτούνται οι πελατειακές εξυπηρετήσεις και οι ψηφοθηρικές παροχές σε ευρεία κλίμακα, ενώ σήμερα όχι. Έτσι η βιωσιμότητα στο χρόνο του μοντέλου αυτού άσκησης της εξουσίας αποδείχθηκε αναγκαστικά πολύ πιο περιορισμένη τη φορά αυτή.

Το τι θα επακολουθήσει είναι προς το παρόν άδηλο. Η αιφνίδια πάντως άνοδος της Βαρουφακειάδας ενδέχεται να αποτελέσει απαρχή δεινών για τον απερχόμενο πρωθυπουργό, καθώς είναι εξάλλου εμφανές (π.χ. από τα πρόσωπα των νέων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ) ότι το εκλογικό του ακροατήριο δεν είναι συμπαγές. Εφόσον έχει πια καταστεί φανερό ότι η επάνοδος της ΝΔ στην εξουσία δεν ανακόπτεται, πολλοί από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ χάνουν το βασικό τους κίνητρο και οι διαρροές προς τα αριστερά μπορεί να ενταθούν, συμπιέζοντας την επίδοξη αξιωματική αντιπολίτευση σε μεγέθη πιο κοντά σε εκείνα του Μαΐου του 2012 παρά στα σημερινά.

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Η νομική πλευρά της φιλοξενίας στο κότερο


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονος στην εφημερίδα τα «ΤΑ ΝΕΑ» 11/05


Η παροχή ολιγοήμερης φιλοξενίας στον Πρωθυπουργό και την οικογένειά του, το καλοκαίρι του 2018 από την οικογένεια Παναγοπούλου στην πολυτελή θαλαμηγό της, έχει βρεθεί το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Ως προς τη νομική πλευρά του ζητήματος, ο Κώδικας Δεοντολογίας, που θεσπίθηκε το 2016 (ΦΕΚ Α 67/18.4.2016) και αποτελεί Παράρτημα του Κανονισμού της Βουλής, απαγορεύει στους βουλευτές να αποδέχονται «δώρα ή παροχές ή άλλα ωφελήματα, των οποίων η φύση ή η χρηματική αξία εγείρουν ζητήματα μεροληπτικής άσκησης των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων» και καθιερώνει το τεκμήριο ότι, εάν η χρηματική αξία είναι μεγαλύτερη των 200 ευρώ, τότε εγείρει ζήτημα (α) μεροληψίας (άρθρο 4 παρ. 1). Παράλληλα ο Κώδικας Δεοντολογίας των μελών της κυβέρνησης (απόφαση 464/30.6.2014 του τότε πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά, την οποία δεν ανακάλεσε ούτε τροποποίησε ο Αλ. Τσίπρας) απαγορεύει σ' αυτά να αποδέχονται «δώρα, φιλοξενία ή άλλα ωφελήματα, εκτός εάν πρόκειται για συνηθισμένη φιλοξενία» (άρθρο 8).

Είναι προφανές ότι η αποκλειστική «φιλοξενία» τετραμελούς οικογένειας σε υπερπολυτελή θαλαμηγό 35 μέτρων (στην ουσία δωρεάν παραχώρηση του σκάφους και του πληρώματός του για το αντίστοιχο διάστημα) έχει αξία αρκετών χιλιάδων ευρώ ημερησίως, πολύ ανώτερη των 200 ευρώ, και ότι κατά καμία έννοια δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί «συνηθισμένη». Επομένως η αποδοχή της παροχής αυτής της οικογένειας Παναγοπούλου από τον Πρωθυπουργό και βουλευτή Αλ. Τσίπρα συνιστά παράβαση των δεοντολογικών υποχρεώσεων του τελευταίου με αμφότερες τις ιδιότητές του. Και ενώ ο Κώδικας Δεοντολογίας των μελών της κυβέρνησης προβλέπει, ως κύρωση, μόνο «πολιτικές ευθύνες», ο αντίστοιχος της Βουλής απειλεί τον παραβάτη με περικοπή του μισού της μηνιαίας βουλευτικής αποζημίωσης, ύστερα από σχετική απόφαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας (άρθρο 9).

Παρά το πολυδιαφημισμένο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς, θα ήταν αφέλεια να αναμένει κανείς από μία Επιτροπή Δεοντολογίας όπου πλειοψηφούν οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ/συνεργαζόμενοι να επιβάλει περικοπή της βουλευτικής αποζημίωσης στον κ. Τσίπρα. Το όλο περιστατικό όμως αποδεικνύει ότι κατ' ουσία αντί «πλεονεκτήματος» υπάρχει έλλειμμα πολιτικής ηθικής και παραβατική συμπεριφορά, απέναντι σε κανόνες που θέσπισε η ίδια η πλειοψηφία του (τότε και ΑΝΕΛ) ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγα χρόνια. Κατά κωμικοτραγικό μάλιστα τρόπο, ο κ. Τσίπρας διακήρυσσε στο παρελθόν ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» και κατηγορούσε τους αντιπάλους του ότι είναι «ομοτράπεζοι στα κότερα μεγαλοεπιχειρηματιών». Τώρα φιλοξενείται ο ίδιος στο υπερπολυτελές Odyssey της οικογένειας Παναγοπούλου. Μέσα από την πολιτική του Οδύσσεια φαίνεται πως κατέληξε στην Ιθάκη της χλιδής.

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

Πνευματικά δικαιώματα: προστασία ή λογοκρισία;


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 07/04


Η Οδηγία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή ενιαία αγορά, που ψηφίστηκε τον Μάρτιο του 2019 από το Ευρωκοινοβούλιο, αποτελεί την κατάληξη μιας επίπονης διετούς διαδικασίας διαβούλευσης και διαπραγμάτευσης με το Συμβούλιο, την Επιτροπή και ευρύτατο φάσμα κοινωνικών φορέων.
Η Οδηγία επιχειρεί να συνδυάσει την εναρμόνιση των σχετικών ρυθμίσεων, οι οποίες ισχύουν σήμερα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., την προστασία των δικαιωμάτων των πνευματικών δημιουργών και τη διασφάλιση της ελευθερίας πρόσβασης στο Διαδίκτυο και πληροφόρησης μέσω αυτού. Κομβικής σημασίας είναι ιδίως οι ρυθμίσεις του άρθρου 15, το οποίο υποχρεώνει ιστοσελίδες και πλατφόρμες διαμοιρασμού ειδήσεων να αποζημιώνουν τους εκδότες για τη χρήση αποσπασμάτων από άρθρα που έχουν δημοσιεύσει. Εξίσου σημαντικό είναι το άρθρο 17, που ορίζει ότι οι πάροχοι πλατφορμών διαμοιρασμού περιεχομένου (π.χ. Facebook, YouΤube κ.ά.) θα πρέπει να συνεργάζονται με τους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων με καλή πίστη, ώστε να διασφαλίζουν ότι δεν θα είναι διαθέσιμα μη εγκεκριμένα προστατευμένα έργα, μέσω υπηρεσιών τους.
Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, οι εν λόγω πλατφόρμες θα πρέπει να αναπτύξουν και να χρησιμοποιούν συστηματικά τεχνολογία ειδικών φίλτρων, ικανών να εντοπίζουν περιεχόμενο που τυχόν παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα δημιουργών. Από την υποχρέωση εξαιρούνται ιστότοποι που λειτουργούν για λιγότερο από τρία χρόνια, έχουν ετήσιο τζίρο κάτω των 10.000.000 ευρώ και λιγότερους από πέντε εκατομμύρια μοναδικούς μηνιαίους επισκέπτες. Εκτιμώ ότι η Οδηγία αυτή, στην τελική της μορφή, αποτυπώνει μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών της ελευθερίας της πληροφόρησης μέσω του Διαδικτύου, γι’ αυτό και την υπερψήφισα. Η ασύδοτη αντιγραφή και αναπαραγωγή περιεχομένων, χωρίς να διασφαλίζεται αμοιβή για τους δημιουργούς, μειώνει δραστικά τα υλικά κίνητρα παραγωγής έργου από τους τελευταίους και έτσι απειλεί με μακροπρόθεσμη υποβάθμιση τη συγγραφική και καλλιτεχνική παραγωγή και με εξαφάνιση την έντυπη ενημέρωση.
Σε κάθε περίπτωση βέβαια ο ενωσιακός νομοθέτης (Ευρωκοινοβούλιο και Συμβούλιο) μπορεί να επανέλθει στο μέλλον στο ζήτημα και να διορθώσει τις τυχόν αδυναμίες ή ανεπιθύμητες παρενέργειες που θα μπορούσαν να εμφανιστούν στην πράξη.

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει κανόνες στο διαδίκτυο

Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 28/03


Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δέχτηκε με ψήφους 348 υπέρ, έναντι 274 κατά και 36 αποχών την πρόταση Οδηγίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή ενιαία αγορά. Σκοπός είναι η εναρμόνιση του νομικού πλαισίου που διέπει τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στο ψηφιακό περιβάλλον, ώστε να περιοριστούν οι αποκλίσεις μεταξύ των εθνικών καθεστώτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ένας ακόμη στόχος είναι η ευρύτερη πρόσβαση στο διαδίκτυο από χρήστες σε ολόκληρη την ΕΕ, αλλά και η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ένωσης και η διασφάλιση ικανοποιητικής αποζημίωσης για τους εκδότες, τους συγγραφείς και γενικότερα τους καλλιτέχνες από διαδικτυακές πλατφόρμες. 

Η εν λόγω πρόταση Οδηγίας υπήρξε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες στο Ευρωκοινοβούλιο κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας. Τα κύρια σημεία αντιπαράθεσης είναι το άρθρο 15 (μέχρι πρότινος άρθρο 11) που αφορά την προστασία των εκδόσεων τύπου σχετικά με επιγραμμικές χρήσεις και το άρθρο 17 (μέχρι πρότινος άρθρο 13) περί της χρήσης προστατευόμενου περιεχομένου από παρόχους επιγραμμικών υπηρεσιών ανταλλαγής περιεχομένου.

Το άρθρο 15 επιχειρεί να επιβάλλει σε ιστοσελίδες και πλατφόρμες διαμοιρασμού ειδήσεων να πληρώνουν τους εκδότες για τη χρήση αποσπασμάτων των άρθρων τους. Η ισχύς αυτού του δικαιώματος έχει οριστεί στα 2 χρόνια. Οι πλατφόρμες δεν θα πληρώνουν τους εκδότες μόνο εφόσον μοιράζουν απλές υπερσυνδέσεις (hyperlinks) που συνοδεύονται από μεμονωμένες λέξεις. Τυχόν αμφισβητήσεις που θα προκύψουν στις ανωτέρω έννοιες και χρήσεις θα υπόκεινται στην ερμηνεία των δικαστηρίων. Παρά τις ασάφειες του το άρθρο 15 αποτελεί ένα αρχικό θετικό βήμα για τη διασφάλιση πληρωμής του πνευματικού έργου των δημιουργών που φιλοξενείται σε ιστοσελίδες και πλατφόρμες ειδήσεων.

Περαιτέρω το άρθρο 17 ορίζει ότι οι πάροχοι πλατφορμών διαμοιρασμού περιεχομένου (π.χ. facebook, instagram, youtube, twitter κ.ά.) θα πρέπει να συνεργάζονται με τους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων με καλή πίστη, ώστε να διασφαλίζουν ότι δε θα είναι διαθέσιμα μη εγκεκριμένα προστατευμένα έργα, μέσω των υπηρεσιών τους. Αυτό συνεπάγεται τελικά ότι όλες οι ανωτέρω πλατφόρμες, το περιεχόμενο των οποίων προέρχεται από τους χρήστες τους, θα είναι υπεύθυνες για τη διαγραφή περιεχομένου εάν αυτό παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα. Προκειμένου όμως να επιτευχθεί αυτό οι εν λόγω πλατφόρμες θα πρέπει να αναπτύξουν και να χρησιμοποιούν συστηματικά τεχνολογία ειδικών φίλτρων που θα είναι ικανά να εντοπίζουν περιεχόμενο που τυχόν παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα δημιουργών. Από αυτή την υποχρέωση εξαιρούνται ιστότοποι που λειτουργούν για λιγότερο από τρία χρόνια, έχουν ετήσιο τζίρο κάτω των 10.000.000 ευρώ και λιγότερους από 5 εκατομμύρια μοναδικούς μηνιαίους επισκέπτες.

Εκφράζονται ανησυχίες ότι μόνο οικονομικά ισχυρές πλατφόρμες θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην εγκατάσταση των δαπανηρών αυτών φίλτρων. Οι ανησυχίες αυτές ωστόσο αμβλύνονται τόσο από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις στην εφαρμογή της υποχρέωσης εγκατάστασης φίλτρων, όσο και από το γεγονός ότι το άρθρο 17 προβλέπει ότι η εφαρμογή τέτοιων μέτρων πρέπει να γίνεται με βάση την αρχή της αναλογικότητας, ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών και των κατόχων δικαιωμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 17 της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Παράλληλα, το άρθρο 17 παρ. 8 ορίζει ότι η εφαρμογή του δεν οδηγεί σε γενική υποχρέωση παρακολούθησης, ενώ τίθεται σε εφαρμογή από αποτελεσματικός και ταχύς μηχανισμός υποβολής καταγγελιών και επανόρθωσης, ο οποίος είναι διαθέσιμος στους χρήστες της υπηρεσίας σε περίπτωση διαφορών σχετικά με την απενεργοποίηση της πρόσβασης ή την αφαίρεση έργων ή άλλων αντικειμένων προστασίας που έχουν αναφορτωθεί από αυτούς (άρθρο 17 παρ. 9).

Έχω την εντύπωση ότι η Οδηγία αυτή, με την τελική μορφή την οποία έχει πάρει ύστερα από 2 χρόνια εντατικών διαπραγματεύσεων, αποτυπώνει μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας αφενός των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών και αφετέρου της ελευθερίας της πληροφόρησης μέσω του διαδικτύου. Σε κάθε περίπτωση βέβαια ο ενωσιακός νομοθέτης (Ευρωκοινοβούλιο και Συμβούλιο) μπορεί να επανέλθει στο μέλλον στο ζήτημα και να διορθώσει τις τυχόν αδυναμίες ή ανεπιθύμητες παρενέργειες, που θα μπορούσαν να εμφανιστούν στην πράξη κατά την εφαρμογή της παραπάνω Οδηγίας.

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Απόπειρα παρενόχλησης του πρωθυπουργικού ελικοπτέρου από τουρκικά μαχητικά ανήμερα της 25ης Μαρτίου


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 26/03/2019


Ο ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος κατέθεσε γραπτή ερώτηση στην Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για την απόπειρα παρενόχλησης του πρωθυπουργικού ελικοπτέρου από τουρκικά μαχητικά ανήμερα της 25ης Μαρτίου.


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: Απόπειρα παρενόχλησης του πρωθυπουργικού ελικοπτέρου από τουρκικά μαχητικά ανήμερα της εθνικής εορτής των Ελλήνων

Στις 25/03/19, κατά την επέτειο της επανάστασης των Ελλήνων για την απελευθέρωσή τους από τον τουρκικό ζυγό το 1821, δυο τουρκικά μαχητικά παραβίασαν το FIR Αθηνών μεταξύ Χίου και Σάμου και προσπάθησαν να παρενοχλήσουν το ελικόπτερο που μετέφερε τον Έλληνα πρωθυπουργό σε εορταστικές εκδηλώσεις στο Αγαθονήσι. Τα τουρκικά μαχητικά έφτασαν σε απόσταση 4 ναυτικών μιλίων από το ελικόπτερο, πετώντας σε ύψος 6.000 ποδιών, ωστόσο δεν πέτυχαν τον σκοπό τους, γιατί αναχαιτίστηκαν έγκαιρα από ελληνικά μαχητικά [1].

Ερωτάται η Ύπατη Εκπρόσωπος:
1) Πώς σχολιάζει την ανωτέρω πρωτοφανή πρόκληση;
2) Πώς σκέφτεται να αντιδράσει στο γεγονός ότι η Τουρκία παρά τις συνεχείς συστάσεις της ΕΕ δε σταματά τις προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά τις επιτείνει;

________________________________________

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για το ενδεχόμενο μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 26/03/2019


Ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος κατέθεσε επείγουσα γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το ενδεχόμενο μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Η Αγία Σοφία είναι μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και η Επιτροπή ερωτάται πως σκοπεύει να την προστατεύσει. 


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:


Ενδεχόμενο μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε στις 24.03.2019 σε τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο ότι ενδέχεται μετά τις εκλογές της 31ης Μαρτίου να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί, ώστε να μην υπάρχει αντίτιμο εισόδου. Πρόσθεσε ακόμα ότι μπορεί ακόμα και να αλλάξει το όνομα σε Τέμενος της Αγιά - Σοφιάς [1]. Κάτι τέτοιο ωστόσο αντιβαίνει κατάφωρα στο διεθνές και ενωσιακό δίκαιο. Είναι δεδομένο ότι ήδη από το 1985 ο ιστορικός χώρος της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Επιπλέον, ο χαρακτήρας του είναι αυστηρά κοσμικός, μουσειακός και προστατεύεται από τη διεθνή Σύμβαση Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς [2].

Ερωτάται η Επιτροπή:
1) Πώς προτίθεται να αντιδράσει απέναντι στο ενδεχόμενο υλοποίησης των ανωτέρω σχεδίων της τουρκικής Κυβέρνησης;
2) Πώς σκοπεύει να προστατεύσει την πολιτιστική κληρονομιά των χριστιανικών μειονοτήτων της Τουρκίας;

________________________________________

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

Κατάθεση σχεδίου πρότασης ψηφίσματος για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τα τουρκικά καθεστώτα κατά την περίοδο 1913-1923


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 14/03/2019



Ενόψει της επετείου μνήμης των 100 χρόνων από την τρίτη και πιο αιματηρή φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Τουρκίας, κατατέθηκε σήμερα από τον ανεξάρτητο ευρωβουλευτή Κ. Χρυσόγονο και τους ευρωβουλευτές Σοφία Σακοράφα και Νίκο Χουντή στα αρμόδια όργανα της ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL) σχέδιο πρότασης ψηφίσματος για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Τουρκίας κατά την περίοδο 1913-1923. Οι ευρωβουλευτές ζητούν να στηριχθεί το παραπάνω σχέδιο πρότασης ψηφίσματος από την ευρωομάδα της Αριστεράς, και εφόσον εγκριθεί από την Πολιτική Γραμματεία, να ενταχθεί προς συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου που θα λάβει χώρα στις 25-28 Μαρτίου.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του Κώστα Χρυσόγονου, στην οποία αναμένεται ότι θα συμμετέχουν, σε πρώτο στάδιο, Έλληνες και Κύπριοι ευρωβουλευτές και από διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις, ώστε η εν λόγω πρόταση ψηφίσματος να προωθηθεί και από τις άλλες ευρωομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, ώστε να εξασφαλιστεί η πλειοψηφία. Την ιστορική αυτή πρωτοβουλία στηρίζουν οργανώσεις του Ποντιακού, Μικρασιατικού και Θρακικού Ελληνισμού από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

Επίσκεψη της Ομάδας Πρωτοβουλίας για τον Άρη στο γραφείο του Δημάρχου Θεσσαλονίκης



Θεσσαλονίκη, 08/03/2019



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Επίσκεψη στο γραφείο του Δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη πραγματοποίησαν χθες 07.03.2019 εκ μέρους της Ομάδας Πρωτοβουλίας για τον Άρη ο ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος και ο πρόεδρος των παλαιμάχων ποδοσφαιριστών Γιάννης Βένος. Στη συνάντησή τους με τον Δήμαρχο του έθεσαν το πρόβλημα της ανυπαρξίας κατάλληλων χώρων στάθμευσης στο γήπεδο «Κλεάνθης Βικελίδης» και ζήτησαν τη διάθεση υφιστάμενων δημοτικών ακινήτων στην περιοχή του γηπέδου για τον σκοπό αυτό. Ο Δήμαρχος εκφράστηκε θετικά για το αίτημα και υποσχέθηκε να μελετήσει άμεσα τη δυνατότητα ικανοποίησής του.

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Επιστολή του ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονου προς τον ευρωβουλευτή Tunne Kelam

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 06/03/2019


Ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος έστειλε επιστολή στον Εσθονό ευρωβουλευτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος Tunne Kelam. Ο κ. Kelam ως επικεφαλής της αποστολής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων επισκέφθηκε πρόσφατα την Αλβανία και τη «Βόρεια Μακεδονία». Με αφορμή της επίσκεψη δήλωσε ότι και οι δύο χώρες έχουν ολοκληρώσει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις υπό αντίξοες συνθήκες και προέτρεψε τις χώρες της ΕΕ να αναγνωρίσουν τη συνεχή πρόοδο που έχει σημειωθεί και να αποφασίσουν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας και της «Βόρειας Μακεδονίας» εντός του 2019.


Ακολουθεί η επιστολή του Κ. Χρυσόγονου

Κώστας Χρυσόγονος
Ευρωβουλευτής
Βρυξέλλες, 06.03.2019

Προς Ευρωβουλευτή κ. Tunne Kelam

Σύμφωνα με ανακοίνωση τύπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (04.03.19) η αποστολή της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της οποίας ηγηθήκατε, διαπίστωσε ότι «η Αλβανία και η Βόρεια Μακεδονία έχουν ολοκληρώσει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις υπό αντίξοες συνθήκες και ότι είναι καίριας σημασίας οι χώρες της ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία των μεταρρυθμίσεων, να αναγνωρίσουν τη συνεχή πρόοδο που έχει σημειωθεί και να αποφασίσουν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για φέτος». H παραπάνω τοποθέτηση ωστόσο δε λαμβάνει υπόψη τα σοβαρά προβλήματα και τις αδυναμίες που αντιμετωπίζουν οι δύο χώρες.

Από τη μία πλευρά, η Αλβανία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα εκτεταμένης διαφθοράς σε πολλούς τομείς, η οποία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό ζήτημα για τη χώρα. Αυτό εξάλλου σημειώνουν οι πρόσφατες εκθέσεις της Κομισιόν [1] και του Ευρωκοινοβουλίου [2] για την Αλβανία. Συγχρόνως, η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, ιδίως της παράνομης εμπορίας ανθρώπων, ναρκωτικών και όπλων υστερεί σημαντικά στην Αλβανία, ενώ εντοπίζεται έλλειμμα στην αντιμετώπιση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Επιπρόσθετα, οι θεσμικοί μηχανισμοί για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού και για την αντιμετώπιση της βίας με βάση το φύλο είναι ακόμη ανεπαρκείς. Παράλληλα, εντοπίζονται σοβαρές αδυναμίες και στην εφαρμογή του κράτους δικαίου, που παρεμποδίζουν την αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την υγιή ανάπτυξη της οικονομίας.

Πέραν τούτων, δεν έχει αξιολογηθεί δεόντως η δυσμενής διακριτική μεταχείριση σε βάρος της ελληνικής μειονότητας από τις αρχές της Αλβανίας, η οποία μάλιστα εκδηλώθηκε ξανά πρόσφατα με στοχευμένες αναγκαστικές απαλλοτριώσεις περιουσιών της ελληνικής μειονότητας, αλλά και με την υπερβολική και μη αναγκαία χρήση υπέρμετρης, θανατηφόρου βίας από τις ειδικές δυνάμεις τις αλβανικές αστυνομίας για τη σύλληψη του ελληνικής καταγωγής Κωνσταντίνου Κατσίφα. Οι πρόσφατες πολιτικές αναταραχές, που κορυφώθηκαν με την πολιορκία του πρωθυπουργικού μεγάρου στα Τίρανα, επιβεβαιώνουν τις παραπάνω επιφυλάξεις.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η δια της αμφιλεγόμενης Συμφωνίας των Πρεσπών πρόσφατα μετονομασθείσα «Βόρεια Μακεδονία», αντιμετωπίζει συναφή προβλήματα με την Αλβανία. Η σχετική έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου εκφράζει ανησυχίες για την εκτεταμένη διαφθορά που επικρατεί στη χώρα. Σημειώνει μάλιστα ότι η διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα είναι ευρέως διαδεδομένα στην περιοχή και ότι αποτελούν εμπόδιο στη δημοκρατική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Αναφέρεται μάλιστα ρητά ότι η χώρα πρέπει να ενισχύσει περαιτέρω, μεταξύ άλλων, την κοινοβουλευτική, νομοθετική και εποπτική της ικανότητα, το δικαστικό σύστημά της, τον σεβασμό του κράτους δικαίου, την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και τον αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς [3].

Την ίδια ώρα οι αλυτρωτικές βλέψεις της χώρας σε βάρος της Ελλάδας δεν φαίνεται να σταματούν μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ζάεφ δήλωσε μετά την υπογραφή της Συμφωνίας, και σε αντίθεση με τα συμφωνηθέντα, ότι «η χώρα παραμένει η ίδια, η «μακεδονική» γλώσσα θα αναγνωρίζεται από όλους και η “Μακεδονία” θα γίνει μέρος όλων των διεθνών οργανισμών», ενώ πρόσθεσε ότι δημιουργούνται προϋποθέσεις ακόμη και για πιθανή διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στη βόρεια Ελλάδα [4].

Επομένως οι διαπιστώσεις της αποστολής σας δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και η δημοσιοποίησή τους δημιουργεί ένα κλίμα τεχνητής ευφορίας, το οποίο είναι αντιπαραγωγικό, διότι μπορεί να οδηγήσει σε επανάπαυση τις αρμόδιες αρχές των δύο κρατών. Προκειμένου να προχωρήσει η υπόθεση της υποψηφιότητάς τους για ένταξη στην Ε.Ε. πρέπει να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος σε όλα τα ζητήματα που προανέφερα και κάτι τέτοιο προς το παρόν δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

Με εξαιρετική εκτίμηση,
Κώστας Χρυσόγονος


Ακολουθούν οι δηλώσεις του κου Kelam από την ανακοίνωση τύπου του Γραφείου Επικοινωνίας του Ευρωκοινοβουλίου.


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Η Αλβανία και η Βόρεια Μακεδονία έτοιμες για ενταξιακό διάλογο, λένε οι ευρωβουλευτές

Μετά την επιτόπια επίσκεψή τους, οι ευρωβουλευτές της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του ΕΚ τονίζουν ότι οι δύο χώρες έχουν επιδείξει αφοσίωση στις μεταρρυθμίσεις που σχετίζονται με την ΕΕ.
Το 2019 είναι κρίσιμη χρονιά για την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας, καθώς τον Ιούνιο τα κράτη μέλη της ΕΕ θα αποφασίσουν αν οι δύο χώρες είναι έτοιμες για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων.
Οι ευρωβουλευτές της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων συναντήθηκαν με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσής και στις δύο χώρες από τις 27 Φεβρουαρίου ως τη 1 Μαρτίου.
Μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης, η αποστολή της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της οποίας ηγήθηκε ο Tunne Kelam (ΕΛΚ, Εσθονία) τόνισε ότι η Αλβανία και η Βόρεια Μακεδονία έχουν ολοκληρώσει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις υπό αντίξοες συνθήκες και ότι είναι καίριας σημασίας οι χώρες της ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία των μεταρρυθμίσεων, να αναγνωρίσουν τη συνεχή πρόοδο που έχει σημειωθεί και να αποφασίσουν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για φέτος.
Ταυτόχρονα, η αποστολή καλεί τις δύο χώρες να μη σπαταλήσουν χρόνο και να παραμείνουν συγκεντρωμένες στις τρέχουσες μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη, την οικονομία, το κράτος δικαίου και τη δημόσια διοίκηση. Η προσήλωση στις δημοκρατικές πολιτικές διαδικασίες θα είναι μεγάλης σημασίας στο δρόμο για την πιθανή ένταξή τους στην ΕΕ, σχολίασαν οι ευρωβουλευτές.
«Η Αλβανία και η Βόρεια Μακεδονία έχουν και οι δύο προετοιμαστεί για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, αλλά η έλλειψη συναίνεσης για την ευρωπαϊκή ενοποίηση θέτει σε κίνδυνο τις ευρωπαϊκές τους φιλοδοξίες. Παρότι έχουν επιδείξει την αφοσίωσή τους στις μεταρρυθμίσεις που σχετίζονται με την ΕΕ, η έλλειψη εθνικής ενότητας και οι εσωτερικοί πολιτικοί διαξιφισμοί θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν τη διαδικασία» δήλωσε ο πρόεδρος της αποστολής κ. Kelam.
Οι ευρωβουλευτές ωστόσο επανέλαβαν την ξεκάθαρη στήριξή τους για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων το 2019. «Προσδοκούμε την ομόφωνη απόφαση των κρατών μελών στο Συμβούλιο» είπε ο κ. Kelam.
Σχολιάζοντας τον επόμενο γύρο του Διαλόγου Jean Monnet που έχει ως στόχο την αναθεώρηση του κανονισμού του κοινοβουλίου της Βόρειας Μακεδονίας (Σομπράνιε) ο κ. Kelam δήλωσε: «Είμαστε ευτυχείς που ο ηγέτης του πολιτικού κόμματος VMRO-DPMNE Hristijan Mickoski, επιβεβαίωσε την προσήλωση του κόμματός του στη διαδικασία μεταξύ του ΕΚ και της Σομπράνιε, η οποία είναι μια κρίσιμη πρωτοβουλία για τη στήριξη των μεταρρυθμίσεων και την προετοιμασία της αναμενόμενης έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων τον Ιούνιο».

________________________________________
[1] Key findings of the 2018 Report on Albania, Brussels, 17 April 2018, European Commission - Fact Sheet
[2] P8_TA-PROV(2018)0481
[3] P8_TA-PROV(2018)0480
[4] https://www.iefimerida.gr/news/462856/zaef-i-makedoniki-glossa-tha-didasketai-kai-stin-ellada

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία της διαχείρισης του ΕΣΠΑ


 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 05/03/2019



Απάντηση της Επιτροπής σε ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για την αξιοπιστία της διαχείρισης του ΕΣΠΑ.


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000069/2019
προς την Επιτροπή
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: Παράλειψη ανάρτησης της βαθμολογίας κατάταξης έργων για την ένταξη τους στο ΕΣΠΑ

Στις 21.12.2018 το ελληνικό Υπουργείο Ανάπτυξης ανακοίνωσε 723 εντάξεις έργων στο πρόγραμμα ενίσχυσης μικρομεσαίων τουριστικών επιχειρήσεων του ΕΣΠΑ [1], στα οποία προστέθηκαν άλλα 1063 στις 28.12.2018 [2]. Στις αποφάσεις αυτές, για πρώτη φορά στα χρονικά, δεν ανακοινώθηκε πίνακας με σειρά κατάταξης βαθμολογίας από τον μεγαλύτερο στο μικρότερο, ενώ δεν προσδιορίζεται η χαμηλότερη βάση για την ένταξη του τελευταίου επενδυτικού σχεδίου στο ανωτέρω πρόγραμμα. Είναι όμως προφανές ότι η βαθμολογία δεν είναι προσωπικό δεδομένο και ότι πρέπει να ανακοινώνεται στους υποψηφίους. Η απόκρυψη της βαθμολογίας εγείρει ερωτηματικά καθώς δεν γνωρίζουν οι επενδυτές την βάση κατάταξης για να μπορούν να ασκήσουν ένσταση. Από μελετητικά γραφεία που συνέταξαν τις υποβολές των σχεδίων υπάρχουν ερωτηματικά, καθώς στην λίστα με τις εγκεκριμένες προτάσεις εμφανίζονται επενδυτικά σχέδια που έχουν μέτρια βαθμολογία με βάση ποσοτικά κριτήρια, π.χ. ίδια συμμετοχή, ωριμότητα και εμπειρία, ενώ επενδυτικά σχέδια που στο σύνολο των ποσοτικών κριτηρίων συγκεντρώνουν το μέγιστο της βαθμολογίας δεν υπάρχουν στον πίνακα των εγκεκριμένων έργων. Βασικό ερώτημα είναι ποια βαθμολογία παρέδωσε ο κάθε ανεξάρτητος αξιολογητής στο πληροφοριακό σύστημα για κάθε επενδυτικό σχέδιο και ποια είναι η τελική βαθμολογία της επιτροπής αξιολόγησης που διόρισε η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Ανάπτυξης, καθώς και με ποια αιτιολογία υπάρχουν τυχόν διαφορές.

Ερωτάται η Επιτροπή:
- Σκοπεύει να προχωρήσει σε σχετικές ενέργειες ελέγχου του παραπάνω ζητήματος


EL
E-000069/2019
Απάντηση της κας Creţu
εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(1.3.2019)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για την εν λόγω πρόσκληση, η μεθοδολογία επιλογής και τα κριτήρια της οποίας εγκρίθηκαν από την επιτροπή παρακολούθησης του προγράμματος [3].

Η επιμερισμένη διαχείριση της στήριξης από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία (ΕΔΕΤ) συνεπάγεται ότι η αξιολόγηση και η επιλογή των έργων εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της εθνικής διαχειριστικής αρχής του προγράμματος.

Μετά τη δημοσίευση καταλόγου των επιτυχών προτάσεων έργων, ο διαθέσιμος προϋπολογισμός της πρόσκλησης αυξήθηκε και συμπεριελήφθησαν στον εν λόγω κατάλογο πρόσθετες προτάσεις επιλέξιμων έργων [4]. Η διαχειριστική αρχή εξετάζει επί του παρόντος τη δυνατότητα νέας αύξησης του προϋπολογισμού προκειμένου να συμπεριληφθούν πρόσθετες προτάσεις επιλέξιμων έργων.

Σύμφωνα με τη διαχειριστική αρχή, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο τελικός κατάλογος των προτάσεων που απορρίφθηκαν δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη.

________________________________________
[1] https://goo.gl/aYGF6E (A.Π.: 8943/2981/Α3/21-12-2018)
[2] https://goo.gl/SwuWt7 (Α.Π.: 9038/2998/Α3/28-12-2018)
[3] Απόφαση αριθ. 5648/1592/A1/2.11.2017 της επιτροπής παρακολούθησης του επιχειρησιακού προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία» (ΕΠΑΝΕΚ).
[4] Υπουργική απόφαση αριθ. 8772/2897/A3/19.12.2018.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Αβάσιμα δημοσιεύματα


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη, 20/02/2019



Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα διαφόρων εφημερίδων, τα οποία με εμφανίζουν να προσχωρώ στο Κίνημα Αλλαγής και να εκθέτω υποψηφιότητα στις γραμμές του, διευκρινίζω ότι δεν υφίσταται τέτοια συμφωνία και ότι τα δημοσιεύματα αυτά είναι παντελώς αβάσιμα.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Η διαφωνία και η παρεξήγηση


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 16/02



Η πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή για τη διαπίστωση της ανάγκης αναθεώρησης του Συντάγματος συνοδεύθηκε από έντονη διαφωνία, μεταξύ κυρίως των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, ως προς την έκταση της δέσμευσης της επόμενης Βουλής από τις αποφάσεις της παρούσας. Η διαφωνία αυτή όμως, που επικεντρώνεται στο άρθρο 32 του Συντάγματος και τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, οφείλεται σε παρεξήγηση (αδιάφορο σκόπιμη ή μη).

Η κρατούσα γνώμη στη συνταγματική θεωρία δέχεται ότι η Αναθεωρητική Βουλή (δηλ. αυτή που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές) μπορεί να τροποποιήσει τις συνταγματικές διατάξεις, των οποίων διαπιστώθηκε η ανάγκη αναθεώρησης από την προηγούμενη Βουλή, χωρίς να δεσμεύεται από τις τυχόν προτάσεις της τελευταίας επί του (επιθυμητού) περιεχομένου των διατάξεων αυτών. Υποστηρίζεται όμως, μεταξύ άλλων και από τον γράφοντα (βλ. Κ. Χρυσόγονου, Συνταγματικό Δίκαιο, 2η έκδ. 2014, σελ. 108), και η άποψη ότι «η Αναθεωρητική Βουλή δεν επιτρέπεται να αντιστρέψει τελείως την κατεύθυνση της αναθεώρησης».

Στην προκείμενη περίπτωση οι προτάσεις τόσο του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. όσο και της Ν.Δ. σχετικά με το άρθρο 32 κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, δηλ. την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής. Το κατά πόσο η αποσύνδεση θα γίνει μέσω της εκλογής Προέδρου από τον λαό ή από τη Βουλή με πλειοψηφία 151 ψήφων (όλα αυτά σε περίπτωση αδυναμίας να συγκεντρωθούν σε ένα πρόσωπο οι απαιτούμενες από την ισχύουσα ρύθμιση 180 ψήφοι) είναι ζήτημα περιεχομένου και όχι κατεύθυνσης της αναθεώρησης. Αντιστροφή κατεύθυνσης θα υπήρχε εάν αντί για αποσύνδεση η Αναθεωρητική Βουλή ήθελε να καταστήσει τη διάταξη του άρθρου 32 ακόμη αυστηρότερη, π.χ. με την πρόβλεψη ότι διεξάγεται μία και μόνη ψηφοφορία και αν κανείς υποψήφιος δεν συγκεντρώσει τις ψήφους 200 τουλάχιστον βουλευτών ακολουθεί άμεσα διάλυση και πρόωρες εκλογές (αντί για δύο ψηφοφορίες με 200 και μία με 180, όπως ισχύει σήμερα).

Η όλη αντιπαράθεση εξάλλου είναι μάλλον άνευ ουσίας, επειδή το Σύνταγμα δεν καθιερώνει αρμοδιότητα κανενός δικαστηρίου να ελέγξει το κύρος της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η εκλογή αυτή δεν ελέγχεται ούτε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, με άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως, επειδή η Βουλή δεν αποτελεί διοικητική αρχή κατά την έννοια του άρθρου 95 του Συντάγματος (ΣτΕ 2862/1985 Ολομέλεια). Συνεπώς, αν η Βουλή που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές αναθεωρήσει το άρθρο 32 έτσι ώστε να αρκούν για την εκλογή του αρχηγού του κράτους 151 ψήφοι στην τρίτη σχετική ψηφοφορία και στη συνέχεια προχωρήσει στην εκλογή κάποιου προσώπου ως Προέδρου της Δημοκρατίας στις αρχές του 2020 με την πλειοψηφία αυτή, οι τυχόν σχετικές αμφισβητήσεις θα παραμείνουν σε καθαρά θεωρητικό και πολιτικό επίπεδο, όπως είχε συμβεί και το 1985 με την αμφισβήτηση τότε του κύρους της εκλογής Σαρτζετάκη.

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2019

Απάντηση του Δ. Αβραμόπουλου σε γραπτή ερώτηση του ευρωβουλευτή Κ. Χρυσόγονου για την κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων για το μεταναστευτικό στην Ελλάδα


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 08/02/2019


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης της Επιτροπής:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-005133/2018
προς την Επιτροπή Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: Ζητήματα αξιοποίησης των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών στην Ελλάδα

Η Ελλάδα αποτελεί τον μεγαλύτερο αποδέκτη χρηματοδοτήσεων από τα ταμεία της ΕΕ για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Υπολογίζεται ότι η χώρα έλαβε από το 2015 και μετά 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ για την υποδοχή και φιλοξενία 60.000 μεταναστών και προσφύγων. 37,5 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν για να στηριχθούν προσωρινές υπηρεσίες που προσφέρονται στους μετανάστες (περίθαλψη, διερμηνεία, σίτιση, υποδομές). Είναι χαρακτηριστικό ότι για κάθε πρόσφυγα χορηγήθηκαν στην Ελλάδα πάνω από 13.100 ευρώ [1]. Παρά ταύτα, η ελληνική κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να απορροφήσει εγκεκριμένα ευρωπαϊκά κονδύλια ύψους τουλάχιστον 500 εκατομμυρίων ευρώ, για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, ενώ δεν έχει ολοκληρωθεί ο σχετικός στρατηγικός σχεδιασμός [2]. Συγχρόνως, καταγγέλλονται φαινόμενα κακοδιαχείρισης κονδυλίων τόσο από τον κρατικό μηχανισμό, όσο και από ΜΚΟ που διαχειρίζονται κοινοτικούς πόρους. Αυτά τα γεγονότα προκάλεσαν την παρέμβαση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, που έδωσε παραγγελία διενέργειας προκαταρκτικής εξέτασης [3]. Ακόμη, ο διευθυντής της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης Προσφύγων και Μεταναστών σε συνέντευξή του έκανε λόγο για κακοδιαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων σε σχέση με τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης στα νησιά, ωστόσο η αντίδραση του αρμόδιου Υπουργού ήταν να τον παύσει [4].

Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Πώς αξιολογεί αυτά τα στοιχεία;
2. Σχεδιάζει να ελέγξει την αξιοποίηση των ανωτέρω κονδυλίων και με ποιο τρόπο;


EL
E-005133/2018
Απάντηση του κ. Αβραμόπουλου
εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (8.2.2019)

Η Επιτροπή δημοσιεύει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική στήριξη που παρέχεται στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών προκλήσεων, συμπεριλαμβανομένων των ποσών, των πηγών χρηματοδότησης και των δράσεων που έλαβαν στήριξη. Το ενημερωτικό δελτίο για τη χρηματοδοτική στήριξη της ΕΕ προς την Ελλάδα επικαιροποιείται τακτικά από την Επιτροπή και διατίθεται στον ιστότοπο της Επιτροπής [5].

Όσον αφορά την εικαζόμενη κακοδιαχείριση των κονδυλίων της ΕΕ, βάσει των επισκέψεων παρακολούθησης των σχετικών έργων, η Επιτροπή δεν έχει βρει μέχρι σήμερα αποδεικτικά στοιχεία περί κατάχρησης των κονδυλίων της ΕΕ. Αυτό ισχύει με την επιφύλαξη της τρέχουσας έρευνας που διεξάγεται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) σχετικά με εικαζόμενες παρατυπίες όσον αφορά τη χρηματοδοτούμενη από την ΕΕ παροχή τροφίμων για τους αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα ή των πιθανών ευρημάτων των ελέγχων που διενεργούνται από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ ή τις εθνικές αρχές.

Το 2017, στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος ελεγκτικών εργασιών της, η Επιτροπή διενήργησε έλεγχο στην Ελλάδα σχετικά με συγκεκριμένους βασικούς ελέγχους που πραγματοποιεί η Αρχή Ελέγχου (Ε.Δ.ΕΛ) στο Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης (ΤΑΜΕ) και στο Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας (ΤΑΕ), τα κονδύλια των οποίων εκτελούνται στην Ελλάδα υπό καθεστώς επιμερισμένης διαχείρισης. Όσον αφορά την οριστικοποίηση του εν λόγω ελέγχου, δεν εντοπίστηκαν προβληματικά σημεία στη λειτουργία της Αρχής Ελέγχου. Στην περίπτωση που περιέλθουν στη γνώση της Επιτροπής κίνδυνοι όσον αφορά τη διαχείριση και τον έλεγχο των κονδυλίων της ΕΕ στην Ελλάδα, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να διενεργήσει πρόσθετους ελέγχους ή να λάβει κατάλληλα διορθωτικά μέτρα.

________________________________________
[2] Ibid

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για την ενδεχόμενη προσβολή των περιουσιακών δικαιωμάτων Ευρωπαίων πολιτών στη Νότια Αφρική

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 06/02/2019


Ο ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος κατέθεσε γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενδεχόμενη προσβολή των περιουσιακών δικαιωμάτων Ευρωπαίων πολιτών στη Νότια Αφρική.


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης: 

Ενδεχόμενη προσβολή των περιουσιακών δικαιωμάτων Ευρωπαίων πολιτών στη Νότια Αφρική

Η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Νότιας Αφρικής έχει καταθέσει νομοσχέδιο για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις γαιών (Expropriation Bill [1]). Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο περιέχει ρυθμίσεις που σε αρκετές περιπτώσεις επιτρέπουν την αναγκαστική απαλλοτρίωση περιουσίας χωρίς αποζημίωση στους ιδιοκτήτες και οι οποίες αφήνουν ευρεία περιθώρια ερμηνείας κατά το δοκούν. Τέτοιες περιπτώσεις είναι π.χ. γαίες που έχουν αποκτηθεί για κερδοσκοπικούς σκοπούς, γαίες που έχουν καταληφθεί ή χρησιμοποιούνται από μισθωτή που τις καλλιεργεί ή όταν η αγοραία αξία του ακινήτου είναι μικρότερη από την αξία των άμεσων κρατικών επενδύσεων ή επιχορηγήσεων που δαπανήθηκαν για την αγορά ή για την αναβάθμιση της περιουσίας του ακινήτου [2]. Στο πλαίσιο αυτό, εγείρονται αμφιβολίες σχετικά με τη συμβατότητα του νομοσχεδίου με το διεθνές δίκαιο σε ό,τι αφορά την προστασία της ιδιοκτησίας και γενικότερα την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των σημερινών ιδιοκτητών, αρκετοί από τους οποίους είναι πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Πώς σχολιάζει το ανωτέρω νομοσχέδιο;
2. Πώς σκοπεύει να προστατεύσει την ενδεχόμενη προσβολή περιουσιακών δικαιωμάτων πολιτών της ΕΕ σε περίπτωση που τεθεί σε ισχύ αυτό το νομοσχέδιο;

________________________________________

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Απάντηση σε ερώτηση του Κ. Χρυσόγονου για την δέσμευση θαλάσσιων περιοχών εντός της κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με παράνομες εκδόσεις Navtex από την Τουρκία


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 04/02/2019


Η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης Φ. Μογκερίνι απάντησε στην ερώτηση του ευρωβουλευτή Κ.Χρυσόγονου για την δέσμευση θαλάσσιων περιοχών εντός της κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με παράνομες εκδόσεις Navtex από την Τουρκία.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης:


Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης P-005429/2018
προς την Επιτροπή (Αντιπρόεδρος / Ύπατη Εκπρόσωπος)
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: VP/HR - Δέσμευση θαλάσσιων περιοχών εντός της κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με παράνομες εκδόσεις Navtex από την Τουρκία

Με παράνομη Navtex (1032/18) που εξέδωσε η Τουρκία στις 16 Οκτωβρίου 2018 ανακοινώθηκε ότι το τουρκικό σεισμογραφικό ερευνητικό πλοίο «Mπαρμπαρός», μαζί με τα βοηθητικά σκάφη M/V TANUX-1 και R/V APOLLO MOON, ξεκινούν από τις 17 Οκτωβρίου 2018 έως την 1η Φεβρουαρίου 2019 σεισμικές έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές έκτασης 44.000 τ.χλμ. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι τμήματα των περιοχών αυτών εμπίπτουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, όπως αυτή οριοθετείται από το Καστελόριζο [1], ενώ δεσμεύονται και τμήματα που περιλαμβάνονται στην κυπριακή ΑΟΖ και συγκεκριμένα στα τεμάχια 4 και 5 [2]. Σημειωτέον ότι την ίδια περίοδο έχουν προγραμματιστεί γεωτρήσεις της ExxonMobil για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας στο τεμάχιο 10 της ΑΟΖ Κύπρου [3]. Παράλληλα, η Τουρκία εξέδωσε και νέα παράνομη Navtex (1028/18), δεσμεύοντας από τις 19 Οκτωβρίου έως τις 23 Οκτωβρίου 2018 μεγάλη περιοχή μεταξύ Ικαρίας, Φούρνων και Πάτμου για τη ρυμούλκηση θαλάσσιας συσκευής, παρά το γεγονός ότι η ευθύνη έκδοσης στη συγκεκριμένη περιοχή ανήκει στις ελληνικές αρχές [4].

Ερωτάται η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ:
1. Πώς αξιολογεί τις ανωτέρω προκλήσεις και πώς σχεδιάζει να δράσει για την ανάσχεσή τους;
2. Πώς σκοπεύει να διασφαλίσει την ακώλυτη εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου εντός της κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που απειλείται από τις ενέργειες της Τουρκίας;
3. Πώς σχεδιάζει να ενεργήσει για την υπεράσπιση των ευρωπαϊκών συνόρων σε περιπτώσεις τέτοιων ή αντίστοιχων προκλήσεων;


EL
E-005272/2018 
P-005429/2018 
E-005473/2018
Απάντηση της αντιπροέδρου κ. Mogherini
εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (28.1.2019)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για τις οδηγίες προς ναυτιλλομένους (NAVTEX) που εξέδωσε η Τουρκία όσον αφορά δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η θέση της ΕΕ, όπως έχει εκφραστεί σε διάφορες περιπτώσεις, μεταξύ άλλων και πρόσφατα, κατά την 126η συνεδρίαση της Επιτροπής Σύνδεσης ΕΕ-Τουρκίας, στις 28 Νοεμβρίου 2018 στις Βρυξέλλες, στον πολιτικό διάλογο υψηλού επιπέδου ΕΕ-Τουρκίας, στις 22 Νοεμβρίου 2018 στην Άγκυρα, και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2018, τα οποία εγκρίθηκαν στη συνέχεια από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, είναι ότι η Τουρκία οφείλει να δεσμευθεί κατηγορηματικά υπέρ των σχέσεων καλής γειτονίας και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, προσφεύγοντας, εφόσον είναι απαραίτητο, στο Διεθνές Δικαστήριο.

Η Τουρκία πρέπει να εξομαλύνει τις σχέσεις της με όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας, και να αποφεύγει απειλές και ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας.

Η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στα χωρικά της ύδατα και τα κυριαρχικά δικαιώματά της εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της πρέπει να γίνονται σεβαστά από όλους.

Η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα. Όπως συμφωνήθηκε στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2018, το Συμβούλιο επιβεβαιώνει τη σημασία που αποδίδει στις σχέσεις με την Τουρκία, η οποία αποτελεί βασικό εταίρο. Το Συμβούλιο παραμένει προσηλωμένο στη διατήρηση ανοικτού και ειλικρινούς διαλόγου.

________________________________________
[1] http://www.paron.gr/2018/10/17/apantisi-tou-ypex-stin-nea-paranomi-tourkiki-navtex-entoni-i-antidrasi-tis-n-d
[2] http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/596468/nea-eisboli-toy-barmparos ; http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/596090/pros-ti-nea-periochi-seismogafikon-to-mparmparos-chartis
[3] http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/596468/nea-eisboli-toy-barmparos
[4] https://www.902.gr/eidisi/politiki/171425/toyrkiki-navtex-desmeyei-tin-periohi-notia-tis-ikarias

Απάντηση της Επιτροπής για την επιθετική στάση του Αλβανικού κράτους απέναντι στην Ελληνική μειονότητα


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 04/02/2019


Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονου για την επιθετική στάση του Αλβανικού κράτους απέναντι στην Ελληνική μειονότητα.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης:


Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης P-006212/2018
προς την Επιτροπή (Αντιπρόεδρος / Ύπατη Εκπρόσωπος)
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: VP/HR - Επιθετική στάση του Αλβανικού κράτους απέναντι στην Ελληνική μειονότητα

Σύμφωνα με καταγγελίες της ελληνικής μειονότητας στην περιοχή αλλά και με δημοσιεύματα, η αλβανική κυβέρνηση προχώρησε στην απαλλοτρίωση εκτάσεων γης στην περιοχή της παραλιακής γραμμής Αυλώνα – Αγ. Σαράντα, προφασιζόμενη οικονομικούς λόγους [1]. Σημαντικό ποσοστό των ακινήτων αυτών αφορά εκτάσεις που ανήκουν σε Έλληνες ομογενείς, γεγονός το οποίο καταδεικνύει για άλλη μια φορά την επιθετική στάση του αλβανικού κράτους απέναντι στην ελληνική μειονότητα, τα μέλη της οποίας πλήττονται επί σειρά ετών σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο [2]. Ήδη οργανώσεις της ελληνικής ομογένειας μιλούν για κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων τους, καθώς, όπως τονίζουν, η απόφαση είναι αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και ετοιμάζονται να προσφύγουν στη δικαιοσύνη.

Ενόψει τούτων, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Ποια είναι η θέση της ως προς τη στρατηγική εις βάρος των δικαιωμάτων μειονοτήτων στην Αλβανία;
2. Θεωρεί πως κινήσεις όπως αυτή είναι συμβατές με την προοπτική ένταξης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
3. Τι κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να εξαλείψει επικίνδυνες στρατηγικές εθνικιστικού χαρακτήρα στα Βαλκάνια, προς όφελος όλων των πολιτών;


EL
P-006212/2018
P-006262/2018
P-006263/2018
Απάντηση του κ. Hahn εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (31.1.2019)

Η Επιτροπή αποδίδει μεγάλη σημασία στην εδραίωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και στον σεβασμό του κράτους δικαίου για την επίλυση περιουσιακών διαφορών σε ολόκληρη την Αλβανία. Στην ετήσια έκθεσή της για την Αλβανία, η οποία δημοσιεύθηκε στις 17 Απριλίου 2018 [3], η Επιτροπή ανέφερε ότι δεν έχει σημειωθεί ακόμη πρόοδος όσον αφορά τη βελτίωση του νομικού πλαισίου για την καταγραφή, την απαλλοτρίωση και την αποζημίωση.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για τις ανησυχίες που εκφράζουν οι κύριοι βουλευτές όσον αφορά την εφαρμογή των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας σε ολόκληρη την Αλβανία και οι υπηρεσίες της παρακολουθούν στενά τις σχετικές εξελίξεις ως προς αυτό το ζήτημα. Επίσης, δεδομένης της πολυπλοκότητας και της σημασίας του ζητήματος των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, η Επιτροπή εξετάζει επί του παρόντος την παροχή οικονομικής και τεχνικής συνδρομής στη χώρα, για την αντιμετώπιση των ελλείψεων στον συγκεκριμένο τομέα.

Η Επιτροπή αποδίδει επίσης μεγάλη σημασία στην προστασία των μειονοτήτων και παρακολουθεί το θέμα αυτό εκ του σύνεγγυς, μεταξύ άλλων όσον αφορά την τρέχουσα διαδικασία θέσπισης του παράγωγου δικαίου.

________________________________________
[3] SWD(2018) 151 final

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

Άμεση προσφυγή στις κάλπες


Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα «ΤΥΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ» 03/02


Η διαδικασία κύρωσης της συμφωνίας των Πρεσπών προκάλεσε ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό, με κυριότερη βέβαια την διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, μετά την αποχώρηση του μικρότερου εταίρου. Παρά ταύτα η κυβέρνηση εξασφάλισε στις 17.1.2019 ανανέωση της εμπιστοσύνης της Βουλής, με τις ψήφους των 145 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και την προσθήκη έξι ανεξάρτητων, προερχόμενων από τρία διαφορετικά κόμματα (ΝΔ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι).

Αυτό το αμάλγαμα των 151 βουλευτών, εκλεγμένων το 2015 με πέντε διαφορετικά κόμματα (αφού στους 145 του ΣΥΡΙΖΑ συγκαταλέγεται και μια βουλευτής προερχόμενη από «Ένωση Κεντρώων»), καλύπτει, έστω και οριακά, τις απαιτήσεις του άρθρου 84 του Συντάγματος σχετικά με την εμπιστοσύνη της Βουλής στην κυβέρνηση. Η τελευταία όμως στερείται πια της απαραίτητης, με βάση τα δημοκρατικά ήθη, λαϊκής εντολής.

Τον Ιανουάριο του 2015 το εκλογικό σώμα (με τη βοήθεια και του εκλογικού συστήματος) είχε δώσει στον Αλέξη Τσίπρα όχι την εντολή να κυβερνήσει μόνος του τη χώρα, αλλά απλώς την ευχέρεια επιλογής (ελάσσονος) κυβερνητικού εταίρου. Τον Σεπτέμβριο του 2015, αφού ήταν πια δεδομένο ότι ο εκλεκτός του ήταν ο Πάνος Καμμένος, η λαϊκή εντολή δόθηκε στους δύο αυτούς πολιτικούς αρχηγούς προκειμένου να συγκυβερνήσουν, έστω και ως ασύμμετροι εταίροι. Μετά την αποχώρηση Καμμένου λαϊκή εντολή δεν υπάρχει πια.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο πρωθυπουργός διέθεταν δημοκρατική ευαισθησία, όπως πολλαπλώς διαφημίζουν, θα έπρεπε να είχαν προκαλέσει βουλευτικές εκλογές πριν προχωρήσει η διαδικασία κύρωσης των Πρεσπών. Ακριβώς αυτή την περίπτωση φωτογραφίζει το άρθρο 41 του Συντάγματος, κάνοντας λόγο για δυνατότητα κυβέρνησης που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης να δρομολογήσει την «ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας». Η συνταγματική «δυνατότητα» θα έπρεπε να είχε μεταφρασθεί σε ηθική υποχρέωση, πολύ περισσότερο όταν το ζήτημα των Σκοπίων δεν είχε αποτελέσει καν αντικείμενο διαλόγου στην προεκλογική περίοδο του 2015 και οι επ’ αυτού προγραμματικές θέσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ απείχαν παρασάγγας μεταξύ τους.

Αντί για εκλογές όμως, η μονοκομματική πια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο προχώρησε στην εισαγωγή του κυρωτικού νομοσχεδίου στη Βουλή και στη δημοσίευση του σχετικού νόμου στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (μετά την υπερψήφισή του από 153 βουλευτές), αλλά διακηρύσσει απτόητη την πρόθεσή της να συνεχίσει έως τη λήξη της τετραετίας. Προβάλει μάλιστα τη δικαιολογία ότι θέλει να ψηφισθούν στο επόμενο διάστημα διάφορα «φιλολαϊκά» (ή ψηφοθηρικά, ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός) νομοσχέδια και να διαπιστωθεί η ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος από την παρούσα Βουλή. Όλα αυτά όμως θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν μέσα στον επόμενο ένα έως ενάμισυ μήνα και πάντως δεν αναιρούν το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης από το οποίο πάσχει πια η κυβέρνηση.

Ο πρωθυπουργός μας διαβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι οι δημοσκοπήσεις θα διαψευσθούν και ότι ο λαός θα του εμπιστευθεί τη διακυβέρνηση της χώρας για μια ακόμη τετραετία. Αν αληθινά το πιστεύει, έχει έρθει η ώρα να το αποδείξει εμπράκτως, με την άμεση προσφυγή στις κάλπες.

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για τον δυσανάλογο καταμερισμό του βάρους των μεταναστευτικών ροών στα κράτη-μέλη της ΕΕ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 31/01/2019


Ο ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος κατέθεσε γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν επιχειρώντας να θίξει τον δυσανάλογο καταμερισμό βάρους των μεταναστευτικών ροών που επωμίζεται η Ελλάδα σε σύγκριση με τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Το πλήρες κείμενο της γραπτής ερώτησης έχει ως εξής:

«Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά στην πρώτη θέση - αναλογικά με το ΑΕΠ και τον πληθυσμό της - ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ στην υποδοχή και επεξεργασία αιτημάτων ασύλου μεταναστών και προσφύγων για το 2018. Μόνο το 2018 στην Ελλάδα υποβλήθηκαν 61.250 αιτήσεις ασύλου, ενώ σε χώρες με πολλαπλάσιο πληθυσμό συγκριτικά με την Ελλάδα, όπως η Γερμανία, κατατέθηκαν 171.555 αιτήματα, στη Γαλλία 104.290 και στην Ιταλία 63.455 [1]. Εκτιμάται εξάλλου ότι πάνω από 70.000 αιτούντες άσυλο αλλά και αναγνωρισμένοι πρόσφυγες βρίσκονται στις ελληνικές δομές φιλοξενίας. Κατά τα έτη 2017-18 έφτασαν στην Ελλάδα πάνω από 45.000 πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ στην Ιταλία 23.037 και στην Ισπανία 60.643 [2]. Ωστόσο οποιαδήποτε πιθανότητα για αναμόρφωση του κανονισμού του Δουβλίνου, η οποία θα συμπεριλαμβάνει καταμερισμό των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων στα κράτη-μέλη της ΕΕ, αναλογικά με το πληθυσμιακό τους μέγεθος και τις οικονομικές τους δυνατότητες, αναβάλλεται διαρκώς προς το άδηλο μέλλον [3]. Την ίδια ώρα η προβληματική αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη υπολογίζεται ότι κοστίζει τουλάχιστον 38 ως 60 δισ. ευρώ στην ΕΕ [4].

Ερωτάται η Επιτροπή:
Πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει το ανωτέρω ζήτημα, ώστε να επιτευχθεί δικαιότερος καταμερισμός των αιτούντων άσυλο, αλλά και στην υποδοχή και φιλοξενία των προσφύγων στα κράτη-μέλη της ΕΕ;»

________________________________________

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

Ομιλία του Κ. Χρυσόγονου στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου για την 23η επέτειο της τραγωδίας των Ιμίων


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 30/01/2019


Στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος έλαβε το λόγο για να υπενθυμίσει στο σώμα τη θλιβερή 23η επέτειο της τουρκικής πειρατικής επιχείρησης στις βραχονησίδες Ίμια και να υπογραμμίσει την ανάγκη δημιουργίας κοινής ευρωπαϊκής ασπίδας απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Συγκεκριμένα η τοποθέτηση του ευρωβουλευτή έχει ως εξής:

«Σαν σήμερα πριν από 23 χρόνια, τουρκική στρατιωτική δύναμη αποβιβάστηκε στην ελληνική βραχονησίδα Μικρή Ίμια, φέρνοντας τις δύο χώρες στα πρόθυρα πολέμου, ενώ ελληνικό ελικόπτερο κατέπεσε στην περιοχή, με αποτέλεσμα τον θάνατο των τριών στρατιωτικών που επέβαιναν σ’ αυτό. Η θλιβερή αυτή επέτειος υπογραμμίζει το γεγονός ότι όπως τότε, έτσι και τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση στερείται μιας επαρκούς κοινής εγγύησης των συνόρων της και μιας αντίστοιχης κοινής αμυντικής υποδομής. Αυτή η τεράστια έλλειψη υπονομεύει την προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Είναι οξύμωρο να κάνουμε λόγο για Ένωση και την ίδια στιγμή να αφήνονται ουσιαστικά μόνα και απροστάτευτα τα κράτη-μέλη της απέναντι σε εξωτερικές απειλές. Τα ελληνοτουρκικά σύνορα στο Αιγαίο και τον Έβρο είναι ταυτόχρονα ευρωτουρκικά σύνορα και η ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας πρέπει να γίνει κοινή υπόθεση όλων των κρατών-μελών μέσα στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ενοποίησης».

Ψήφιση της νομοθετικής πρότασης για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 469/2009 περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 30/01/2019


Δημοσιεύτηκε (28.01.19) το τελικό κείμενο της έκθεσης σχετικά με την πρόταση Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 469/2009 περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (SPC) που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων [1]. Ο Κώστας Χρυσόγονος ως σκιώδης εισηγητής στην εν λόγω πρόταση εκ μέρους της Ευρωομάδας GUE/NGL κατέθεσε και στήριξε τροπολογίες προς την ενίσχυση της φαρμακευτικής βιομηχανίας και των σχετικών θέσεων εργασίας στην Ελλάδα και την ΕΕ και στην αποτροπή μετεγκαταστάσεων φαρμακευτικών βιομηχανιών και εργαζομένων σε τρίτες χώρες. Οι εν λόγω τροπολογίες ψηφίστηκαν από την Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων και ενσωματώθηκαν στο τελικό κείμενο της νομοθετικής πρότασης που σύντομα αναμένεται να ψηφιστεί από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου. Η εν λόγω πρόταση εκτιμάται ότι θα ωφελήσει πέρα από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον φαρμακευτικό κλάδο και τους κρατικούς προϋπολογισμούς για την υγειονομική περίθαλψη, αλλά και γενικά τους ασθενείς, καθώς θα διευκολυνθεί η πρόσβασή τους σε φθηνότερα, υψηλής ποιότητας φάρμακα.

________________________________________