Συνέντευξη του Κώστα Χρυσόγονου στη «Μακεδονία της Κυριακής» 09/07
Είστε αισιόδοξος, μετά το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, ότι μπορεί κάτι να αλλάξει στη χώρα προς το καλύτερο; Αρκεί η συμφωνία στο Eurogroup ή απαιτούνται και άλλες προϋποθέσεις;
Η συμφωνία στο Eurogroup έχει θετικά αλλά και αρνητικά σημεία. Είναι θετικό ότι καλύπτονται οι δανειακές μας ανάγκες για μεγάλο χρονικό διάστημα και περιορίζεται η αβεβαιότητα για την ελληνική οικονομία, αλλά τούτο συνοδεύεται για μια ακόμη φορά από μέτρα άδικα, επώδυνα και αχρείαστα. Σε κάθε περίπτωση όμως, η ανόρθωση της χώρας δεν πρόκειται να προέλθει από τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, που έχουν απορροφήσει σχεδόν πλήρως επί δυόμισι χρόνια την κυβέρνηση. Η ανόρθωση μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου, η οποία πρέπει να σχεδιασθεί από εμάς τους Έλληνες, μέσα από έναν σοβαρό διάλογο μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων του συνταγματικού τόξου και των παραγωγικών φορέων (δηλ. των εκπροσώπων εργοδοτών, εργαζομένων, ελεύθερων επαγγελματιών κλπ.)
Οι δημοσκοπήσεις οι οποίες έγιναν μετά το Eurogroup δείχνουν τους πολίτες να μην συμμερίζονται τους πανηγυρικούς τόνους και την αισιοδοξία της κυβέρνησης. Μάλιστα, η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από τη Νέα Δημοκρατία φαίνεται να διευρύνεται. Υπάρχει τρόπος να αντιστραφεί αυτή η πορεία;
Ο χρόνος έως τις εκλογές, εφόσον εκείνες διεξαχθούν το 2019, είναι υπεραρκετός για να αντιστραφεί η σημερινή δημοσκοπική εικόνα, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δείξει ότι διαθέτει τη γνώση, το σχέδιο και την πολιτική βούληση για να υλοποιήσει τις βαθιές αλλαγές που απαιτούνται ώστε να δρομολογηθεί μια βιώσιμη πορεία οικονομικής ανάπτυξης. Χρειαζόμαστε ένα πιο ολιγόλογο και πιο σαφές νομοθετικό πλαίσιο, μια πιο επαγγελματική, πιο λειτουργική και διαρκώς αξιολογούμενη από τους πολίτες δημόσια διοίκηση και μια σαφώς ταχύτερη και περισσότερο ανεξάρτητη (έναντι της εκτελεστικής εξουσίας) απονομή δικαιοσύνης. Το συστηματικό χάος που ονομάζεται σήμερα «ελληνικό κράτος» πρέπει να μετασχηματισθεί σε σοβαρό κράτος του 21ου αιώνα. Εφόσον γίνουν αυτά, η περίοδος της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει τελικά θετικό ιστορικό και κοινωνικό πρόσημο και τούτο πρέπει να αποτελεί το κυρίως ζητούμενο, όχι το εκλογικό αποτέλεσμα. Όλες οι κυβερνήσεις ολοκληρώνουν κάποια στιγμή τον βίο τους, αλλά το θέμα είναι τι αφήνουν πίσω τους.
Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τις προάλλες ένα άνοιγμα προς την Δημοκρατική Συμπαράταξη και τα υπόλοιπα κόμματα της κεντροαριστεράς, το οποίο θεωρήθηκε ως πρόσκληση για συγκυβέρνηση. Ασχέτως της τύχης που είχε προς το παρόν αυτή η πρόσκληση, πιστεύετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αλλάξει κυβερνητικό εταίρο;
Αλλαγή κυβερνητικού εταίρου σήμερα είναι προφανώς ανέφικτη, αφού κανείς εκτός των ΑΝ. ΕΛ. δεν είναι διατεθειμένος να μετάσχει χωρίς να μεσολαβήσουν εκλογές. Η συζήτηση αυτή ήταν επίκαιρη το 2015, όταν υπήρχαν περισσότερες της μιας επιλογές, οι οποίες μπορούσαν και έπρεπε να συζητηθούν τότε στα συλλογικά όργανα του κόμματος και να ληφθεί απόφαση με ψηφοφορία. Αντί τούτου λήφθηκε μια προσωπική απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο βράδυ των εκλογών του Ιανουαρίου, που έχει καταστεί εκ των πραγμάτων ανέκκλητη.
Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολλή συζήτηση σχετικά με τη στάση ορισμένων κυβερνητικών στελεχών, αλλά εν τέλει και της ίδιας της κυβέρνησης απέναντι στη Δικαιοσύνη. Κατ’ αρχάς έχουμε έναν υπουργό, τον κ. Καμμένο, ο οποίος παρεμβαίνει σε υπόθεση την οποία διερευνά η Δικαιοσύνη, τηλεφωνώντας επανειλημμένως σε έναν ισοβίτη. Πως το κρίνετε αυτό;
Από όσο γνωρίζω, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις, δεν επιτρέπεται η κατοχή και χρήση κινητών τηλεφώνων από κρατούμενους και συνεπώς εδώ υφίσταται μια παρατυπία. Κατά τα άλλα, εφόσον ένας καθ’ ύλην αναρμόδιος υπουργός λάβει γνώση μιας καταγγελίας οποιασδήποτε μορφής που του φαίνεται σοβαρή, οφείλει να ενημερώσει τον αρμόδιο (δηλ. τον υπουργό Δικαιοσύνης) και ο ίδιος να απόσχει από περαιτέρω ανάμειξη.
Επίσης, είδαμε έναν άλλο υπουργό, τον κ. Πολάκη, να επιτίθεται με πολύ σκληρά σχόλια κατά των δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας. Θυμίζω, δε, ότι και προς τους δύο παρείχε πλήρη κάλυψη ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Σας βρίσκουν σύμφωνο όλα αυτά;
Η επίμαχη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για την παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων του δημοσίου κατά ιδιωτών είναι κατά τη γνώμη μου εύστοχη. Το κράτος δεν μπορεί να κρατά τους πολίτες ή και τις επιχειρήσεις «ομήρους» των φοροελεγκτικών μηχανισμών στο διηνεκές. Οι έλεγχοι πρέπει να γίνονται μέσα σε εύλογο χρόνο, όπως προβλέπει άλλωστε η ισχύουσα νομοθεσία (πενταετής παραγραφή). Ευθύνη της κυβέρνησης είναι να βελτιωθεί η λειτουργικότητα της φορολογικής διοίκησης, ώστε ο χρόνος αυτός να είναι αρκετός για τη διενέργεια των απαιτούμενων ελέγχων.
Πριν από μερικές ημέρες συγκροτήθηκε η Σοσιαλιστική Τάση εντός του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία συμμετέχετε. Ζητήσατε, μάλιστα, να γίνει καταστατικό συνέδριο εντός του 2017 προκειμένου να υπάρξουν αλλαγές στη λειτουργία του κόμματος. Αυτές θα αφορούν και τον τρόπο εκλογής του προέδρου και των καθοδηγητικών οργάνων;
Η Σοσιαλιστική Τάση προϋπήρχε της συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ ως ενιαίου κόμματος στο ιδρυτικό συνέδριο το 2013, αποτελούμενη από ανθρώπους προερχόμενους πολιτικά από τον ευρύτερο προοδευτικό-δημοκρατικό χώρο (και όχι από τις δύο διασπάσεις του ΚΚΕ το 1968 και το 1991, όπως συνέβαινε με την πλειοψηφία των μελών και στελεχών). Αμέσως μετά το συνέδριο εκείνο έγινε η πρώτη εκλογή Γραμματείας της Σοσιαλιστικής Τάσης. Πριν από μερικές ημέρες προχωρήσαμε σε νέα εκλογή Γραμματείας, με πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή (περίπου πενταπλάσια) στη σχετική πανελλαδική ηλεκτρονική ψηφοφορία. Η κύρια διεκδίκησή μας είναι το άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία, σύμφωνα και με την εξαγγελία της ιδρυτικής διακήρυξης, που είχαμε συνυπογράψει όλοι μας το 2013, για ένα ΣΥΡΙΖΑ μαζικό και δημοκρατικό. Ένα κόμμα με 1.900.000 ψηφοφόρους στις τελευταίες εκλογές (Σεπτέμβριο 2015) δεν μπορεί να περιορίζεται σε περίπου 15.000 ενεργά μέλη. Πρέπει να υπερβούμε τη φοβική περιχαράκωση των κομματικών οργανώσεων με τροποποιήσεις στο καταστατικό, ώστε στο εξής να εγγράφονται αυτόματα ως μέλη όσοι πολίτες προσέρχονται σε ανοιχτή διαδικασία για άμεση εκλογή τόσο του προέδρου, όσο και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Και ακόμη πρέπει να ενεργοποιηθεί ο θεσμός του εσωκομματικού «δημοψηφίσματος» που προβλέπεται στο καταστατικό, προκειμένου να λαμβάνονται αποφάσεις για κρίσιμα ζητήματα από τη βάση.
